مبلّغ مدرسه علمیه هاجر خمین در نشستی، به تبیین جایگاه والای زن در اسلام و نقش بی‌بدیل حضرت زینب کبری(س) در واقعه عاشورا پرداخت و گفت: اسلام زن را نه تنها موجودی درجه دوم نمی‌داند، بلکه او را رکن اصلی خانواده و جامعه معرفی کرده است.
ماهنامه شماره 294-295 مجله موعود به بررسی مدل های حکمرانی از معاویه تا ماکیاولی فیلسوف و سیاستمدار ایتالیایی پرداخته است.
روزی رسول خدا«ص» در مکه بر روی سنگی نشسته بود که مشرکین به آزارش کمر بستند و بچه‌دان شتری را بر سرش انداختند، بدان قصد که آسیبی به جان پیامبر وارد سازند. حضرت به حالت غمگین به خانه آمد و ناگزیر ماجرا را برای ابوطالب باز گفت. حمزه و ابوطالب شمشیر به دست به کنار خانه کعبه آمدند و حمزه همان بچه‌دان شتر را بر سر یک‌یک مشرکان کشید و آنان از شدت هراس جرئت مقاومت و عکس‌العمل نداشتند.
در طول تاریخ اسلام، مسجد صرفاً عبادتگاهی برای نماز نبوده است؛ بلکه به‌عنوان قلب تپنده جامعه اسلامی، در بزنگاه‌های دشوار تاریخی، همواره مأمن و ملجأ مردم بوده است. چه در روزگار فشارهای اقتصادی، چه در دوران جنگ و چه در عصر کنونی با تهاجم فرهنگی و جنگ نرم، مسجد توانسته است نقشی فراتر از یک مکان عبادی ایفا کند و به مرکز حمایت اجتماعی، فرهنگی و معنوی مردم تبدیل شود.
زبان همچون تیغ دولبه است؛ اگر خیر از آن جاری شود، ارزشش از سکوت بیشتر است و اگر شرّ از آن بتراود، سکوت گزینه‌ی بهتری خواهد بود.
پیکر پیامبر(ص) در خلوتی بی‌سابقه ماند، در حالی که در سقیفه گروهی -بی‌اعتنا به غدیر- برای تعیین خلافت گرد آمدند؛ رویدادی که شکاف‌های سیاسی و مذهبی پس از رحلت پیامبر را رقم زد و تاریخ را برای همیشه دگرگون کرد.
از چاه آب مدین تا پیوندی الهی؛ داستان دیدار موسی (ع) با دختران شعیب (ع)، آغاز ماجرایی شد که او را از چوپانی به پیامبری رساند. این روایت، گواهی است بر تقدیر الهی و نقش زنان در تاریخ انبیا.
اربعین امام حسین (ع)، روزی بی‌نظیر در تاریخ اسلام است؛ جابر بن عبدالله نخستین زائر کربلا بود که با ارادت و حزن به زیارت امام آمد و این سنت سالانه با روایات معتبر استمرار یافته است.
در مورد تعداد فرزندان امام حسین(علیه السلام) بین مورخین اختلاف است اما بنا به آنچه ما بدان رسیدیم، امام حسین(علیه السلام) دارای شش فرزند بودند، گر چه بعضی از نقلها برای امام حسین(علیه السلام) هفت و بعضا ده فرزند نام برده اند.
حضرت سکینه، دختر امام حسین(ع) که ما معمولاً وی را به صورت شخصی خردسال می شناسیم. افزون بر حضور در نهضت کربلا از آغاز تا پایان، تلاش های زیادی در صحنه های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی سال های بعد نیز داشته است که در این مقاله بدان می پردازیم.
ستایش‌های فراوان رسول خدا(ص) از عمار یاسر، او را به چهره‌ای محبوب، الگویی ایمانی، اسوه حق و تجسم ارزش‌های قرآنی تبدیل کرد که معیار حق شناخته می‌شد، چراکه پیامبر اکرم(ص) فرموده بود: «عمار با حق است و هرگز از آن جدا نمی‌شود.»
منابع تاریخی اصیل و کهن وجود حضرت رقیه(س) را اثبات می‌کنند. شهادت مظلومانه ایشان در شام، با افشای جنایات یزید و تأثیر بر افکار عمومی، نقشی کلیدی در سقوط مشروعیت بنی‌امیه داشت. این واقعه، نماد مظلومیت اهل بیت(ع) در تاریخ شد.
در برخی از منابع از شخصی به نام على بن عبدالله بن خالد بن یزید بن معاویه یاد شده که ادعا می‌شود مادرش نفیسه، دختر عبیدالله، فرزند حضرت عباس علیه‌السلام است.
ایران نه‌تنها مهد تمدن‌های کهن که یکی از بزرگ‌ترین مراکز تولید علم در جهان اسلام بوده است. بسیاری از مؤلفان برجسته در تاریخ حدیث و فقه اسلامی، از دل همین سرزمین برخاسته‌اند؛ از بزرگان مکتب تشیع مانند کلینی، شیخ صدوق و شیخ طوسی گرفته تا مؤلفان منابع اصلی حدیث اهل‌سنّت که امروز به عنوان صحاح سته شناخته می‌شوند. این واقعیت نشان می‌دهد که جغرافیای ایران، قرن‌ها قلب تپنده‌ی علم و اندیشه اسلامی بوده است.
استاد حوزه علمیه با بیان اینکه مقتل‌نگاری تأثیر عمیق و گسترده‌ای در شکل‌گیری و تثبیت آیین‌ها و شعائر عاشورایی در جوامع شیعی داشته و فراتر از آن، جوامع اهل سنت و حتی غیر مسلمان را نیز تحت تأثیر قرار داده است، گفت: راویان حدیث و شاگردان مکتب اهل بیت(ع) کسانی بودند که اولین مقتل‌های امام حسین(ع) را براساس شواهد و قرائن تدوین کرده‌اند.
یکی از شخصیت‌هایی که به صورت مکرر در طول تاریخ اسلام مورد سوءتطبیق قرار گرفته، «سفیانی» است. این خطا ناشی از دو عامل است: وجود برخی شباهت‌های ظاهری و نسبی مانند انتساب به بنی امیه و دیگری، شرایط بحرانی سیاسی و اجتماعی.
گزارش ابن سعد، هرچند گاه کوتاه است، اما به دلیل تقارن زمانی‌اش با راویان دست اول و مستند بودن روایات به شیوخ و منابع اصلی، برای بازسازی تاریخی مقتل اهمیت دارد.
۲۰ محرم الحرام روز شهادت بی بی شریفه، دختر امام حسن مجتبی (ع) است که در کاروان اسرا حضور داشته و به دلیل رنج اسارت به شهادت می‌رسد.
سخنان حضرت زینب(س) همچون تیری بر پیکر دستگاه ظلم نشست و ماهیت پلید یزید را بیش از پیش برای همگان آشکار ساخت و تأثیر عمیقی بر افکار عمومی گذاشت و پایه‌های حکومت یزید را سست کرد.
استاد تاریخ اسلام حوزه و دانشگاه با بیان اینکه چرا تاریخ‌های روایتگرا در مورد عاشورا زیادتر شده است، گفت: دلیل این مسئله آن است که مردم کم سواد هستند و اهل مطالعه نیستند و نخبگان ما نیز کمتر به این موضوع توجه دارند.
به مناسبت فرارسیدن ایام شهادت سرور و سالار شهیدان، مؤسسه تدوین و نشر آثار علامه جعفری بخشهایی منتخب از کتاب «امام حسین (ع) شهید فرهنگ پیشرو انسانیت» تألیف علامه فقید محمدتقی جعفری تقدیم حضورتان می‌گردد.
در کتاب حوادث الایام، به نقل از سید مهدی مرعشی نجفی: حضرت موسی در هفتم محرم به نبوت مبعوث شد؛ و همچنین در چنین روزی از ابن زياد ملعون به عمر بن سعد نامه رسيد که آب را به روى اهل بيت عصمت(ع) بستند.
قدسیه پائینی می‌گوید در رمان «سنگ» به داستان کسانی پرداخته که مورد لعن امام (ع) قرار گرفتند، به همین دلیل از اینکه بعضی از کتاب بدشان آمده ناراحت نیست، چون قصد داشته سیاهی آنها را روایت کند.
حادثه عاشورا از دلخراش ترین وقایع تاریخ اسلامى به شمار مى رود. این رخداد از هنگامه وقوع تاکنون مورد اهتمام و توجه انسان هاى آزاده قرار گرفته است. متفکران و نویسندگان مسلمان و غیر مسلمان از زاویه‌هاى گوناگون آن را کاویده و به موضوعاتی از این دست نظر افکنده‌اند.
یکی از چالش‌برانگیزترین مباحث در تاریخ اسلام که همواره مورد بحث و بررسی قرار گرفته، این نکته است که چرا امام علی علیه‌السلام با وجود حقانیت و جایگاه والا پس از رحلت پیامبر اسلام سکوت در حالی که امام حسین در مقابل خلافت یزید خروج کردند؟
یک پژوهشگر تاریخ اسلام از دوران آل بویه در قرن چهارم به عنوان زمانی یاد کرد که عزاداری در دهه اول محرم به صورت آشکار و همگانی در بغداد برپا شد که بازارها را در عزای سیدالشهداء(ع) تعطیل و سیاه‌پوش می‌کردند.
نویسنده «عالیجناب شیخ فضل‌الله نوری» می‌گوید در این کتاب با محور قرار دادن شخصیت این مرجع دینی قصد دارد به یک دو راهی تاریخی پرتکرار در دوره مشروطه بپردازد.
تلاش و اهتمام معاندان برای خاموش کردن نور غدیر از آن جهت است که غدیر تنها یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه سرنوشت مسلمانان در امر هدایت الهی و جانشینی پیامبر به غدیر گره خورده است.
ابو هاشم کوفی، شخصیتی پیچیده در اواخر خلافت بنی‌امیه، اولین کسی است که به عنوان صوفی شناخته شده است. با وجود ظاهر جبری، عقاید باطنی او، او را به عنوان پیشگامی در این مکتب معنوی معرفی می‌کند، هرچند پیش از او بزرگانِ زاهد و ورعمند وجود داشتند.
داستان‌های علما: از مرحوم آیة الله محسن امین در شرح احوال مرحوم میرزای شیرازی روایتی نقل شده است.