آنچه میخوانید فرازهایی از اولین خطبۀ امام حسن پس از شهادت امیرالمؤمنین علیهماالسلام است که در مسجد کوفه، ایراد شده است. امروز، که نیروهای مقتدر و سلحشور نظامی و انتظامی جمهوری اسلامی ایران از سپاه پاسداران و ارتش گرفته تا محور مقاومت در جبههای تمامعیار رودرروی تهاجم گستردۀ آمریکاییـصهیونیستی ایستادهاند، بازخوانی این خطبه، بیش از هر زمان دیگری، حیاتی و راهگشاست.
فتح مکه یکی از روشنترین نمونههای تحقق وعدههای الهی در تاریخ اسلام است، جایی که مسلمانان پس از سالها آزار، جنگ و فشار سرانجام پیروز شدند. این رویداد تاریخی نشان داد وعده نصرت الهی برای مؤمنانی که در مسیر حق استقامت میکنند، حتی در سختترین روزها نیز محقق خواهد شد.
بررسی غزوات پیامبر اکرم (ص) تنها یک بازخوانی تاریخی نیست؛ بلکه ارائهی یک الگوی راهبردی و تمدنی است که میتواند برای مدیریت بحرانهای پیچیده جهان امروز (از تروریسم تا جنگهای روانی) کارکرد داشته باشد. در دنیای مدرن، گاه «جهاد» با «خشونت» یا «توان نظامی صرف» اشتباه گرفته میشود. سیره غزوات پیامبر (ص) ثابت میکند که قدرت واقعی در «اوجگیری اخلاقی» و «بازداشتن دشمن از طریق شایستگی» نهفته است.
یک پژوهشگر قرآن با اشاره به آیه ۳٠ سوره یاسین گفت: این آیه نشان میدهد که استهزای پیامبران، سنتی دائمی در تاریخ بشر بوده و هشدار میدهد که عبرتگیری از سرنوشت گذشتگان و پایبندی به آموزههای الهی، یگانه راه پیشگیری از حسرت و هلاکت ابدی است.
گفتاری از سلسله مباحث نبوی را در حالی پیش رو داریم که یاد و نام یکی از درخشانترین چهرههای صدر اسلام، یعنی حضرت خدیجه کبری(س)، بیش از همیشه جان و دل را متوجه خود میسازد. بانویی که نهتنها همسر وفادار حضرت محمد(صلیاللهعلیهوآله)، بلکه پشتوانهای استوار برای رسالت الهی در دشوارترین سالهای آغازین بعثت بود و نامش با صبر، ایمان، ایثار و بصیرت در تاریخ اسلام ماندگار شده است. در آستانه سالروز رحلت این بانوی بزرگ، شایسته است بار دیگر به زندگی، منش و مجاهدتهای خاموش اما اثرگذار او بنگریم؛ مجاهدتهایی که در کنار پیامبر خدا، بهویژه در سالهای سخت محاصره در شعب ابیطالب، نقشی تعیینکننده در تثبیت پایههای دعوت اسلامی ایفا کرد.
حضرت خدیجه کبری (س) نه تنها همسر پیامبر، بلکه یک نهاد اقتصادی-اجتماعی مستقل و شریک استراتژیک نهضت نبوی بود. با برندسازی شخصی، اعتبار اجتماعی، مدیریت روایت بعثت، سپر اعتبار در برابر تبلیغات دشمن، جهاد اقتصادی و سرمایهگذاری بر رسانههای انسانی، بنیان قدرت نرم اسلام در قلب جاهلیت را بنیان نهاد.
روزهای نورانی ماه مبارک رمضان، هر روز فرصتی است برای بازخوانی بخشی از تاریخ صدر اسلام و تأملی دوباره در چهرههایی که در شکلگیری و تثبیت دعوت نبوی نقشی سرنوشتساز داشتهاند. هفتمین روز این ماه، بهانهای است برای یادکرد از شخصیتی بزرگ و تأثیرگذار که نام او با حمایت بیدریغ از پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله گره خورده است؛ شخصیتی که تاریخ اسلام بدون شناخت جایگاه و مجاهدتهای او، تصویری کامل نخواهد داشت. در میان فراز و نشیبهای آغاز بعثت، آنگاه که فشارها، تهدیدها و توطئههای مشرکان هر روز شدت میگرفت، وجود تکیهگاهی استوار برای رسول خدا نعمتی بزرگ بود. بررسی زندگی و مواضع این بزرگمرد، ما را با واقعیتهای اجتماعی آن روزگار، ظرافتهای تدبیر در دفاع از حق و نقش بیبدیل حمایت قبیلهای در پیشبرد دعوت الهی آشنا میسازد.
حضرت خدیجه سلاماللهعلیها، نخستین زن مسلمان و همسر پیامبر اسلام (ص)، با فداکاریهای مالی، عاطفی و معنوی خود در تاریخ اسلام نقش بیبدیلی ایفا کرد. حمایتهای بیدریغ ایشان از پیامبر در آغاز دعوت اسلامی، تا آخرین روزهای زندگیاش، همواره در تاریخ به عنوان الگویی از ایمان، صبر و فداکاری شناخته میشود.
انتشار و بررسی دقیق آثار کهن که کمتر مورد توجه بوده یا تازه کشف شده است سرآغاز دریافت نکات جدید علمی یا معنوی برای بشر عصر حاضر است.
زندگی پیامبر اکرم(ص) پر از لحظات پربرکت و آموزنده است، اما برخی از سخنان ایشان، همچون چراغی جاودانه، مسیر هدایت انسانها را روشن میکند. یکی از این فرازهای ماندگار، توصیهای است که پیامبر(ص) بهعنوان یادگاری ارزشمند برای امت خویش به جای گذاشت: «إني تارك فيكم الثقلين: كتاب الله و عترتي». این وصیت، نه تنها تأکیدی بر اهمیت قرآن و عترت است، بلکه نشان میدهد که سعادت و نجات انسانها در تمسک همزمان به این دو سرمایه الهی نهفته است. درک عمیق این حقیقت، ما را قادر میسازد تا مسیر هدایت را بدون انحراف طی کنیم و از برکات همراهی قرآن و عترت بهرهمند گردیم.
دانش هایی در قدیم بوده است و دانشمندانی در گذشته های دور در ایران می زیسته اند که واقعیت آنان به فراموشی سپرده شده است.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، این روزها که صحبت از مذاکره با آمریکا در میان است، بهتر است که به تاریخ رجوع کنیم و با نگاهی به نحوه مواجهه پیامبر(ص) با دشمنان و شیوه پیمان بستن ایشان برای حفظ منافع مسلمین درس بگیریم و با تاسی به آقا رسول الله در جهت منافع ملت […]
در جهانبینی توحیدی اسلام، کرامت انسانی زن، او را صاحب حق میسازد و استقلال مالیاش، نه یک امتیاز که حقی مسلم و انکارناپذیر است. سیره نبوی، با تکیه بر قرآن، این حق را نه فقط در گفتار که در عمل با الگویی بیبدیل از بانوان مسلمان به نمایش گذاشت.
با تشکیل جمهوری اسلامی، بعد حکومتی فقه توسعه یافت. تجربه عملی مواجهه با جنگ نرم پس از انقلاب اسلامی و ظهور مفاهیمی مانند «تهاجم فرهنگی»، «ناتوی فرهنگی» و «جنگ نرم» در ادبیات فقهی-سیاسی معاصر، از جمله دستاوردهای این نظام اسلامی است. تأکید امام خمینی بر ابعاد فرهنگی انقلاب، توسعه فقه حکومتی و فقه الاجتماع و توجه به تهدیدهای نرم در کنار تهدیدهای سخت نیز از مصادیق توسعه فقه نظامساز در مکتب امام خمینی(ره) می باشد.
زنان جاهلی با مردان به گفتگو می نشستند و نگاه آن ها به یکدیگر در آن زمان نه ننگ و عار بود و نه حرام. عرب جاهلی اگر کسی به همسرش یا خواهر یا دخترش نظر بد می انداخت او را به جنگ یا مبارزه دعوت می کرد و چه بسا به خاطر یک نگاه مشکوک بین دو قبیله جنگ بزرگی در می گرفت. لذا کسانی که نگاه پاک داشتند مورد ستایش و تمجید شعرا بودند.
نشست یکصد و هشتادم موسسه فرهنگی هنری موعود عصر همزمان با میلاد سعادت فروز حضرت قائم المنتظر حجت ابن الحسن مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف با موضوع «نقش حضرت مسیح در دولت مهدوی» در 14 بهمن ماه سال جاری در سالن اجتماعات مسجد امیر برگزار شد.
پیشرفت فکری و فرهنگی مسلمانان در صدر اسلام، بیش از آنکه محصول قدرت سیاسی یا گسترش جغرافیایی باشد، ریشه در ماهیت عقلانی و فطری تعالیم اسلام، اخلاق عملی مسلمانان و تأکید این دین بر وحدت و انسجام اجتماعی داشت؛ عواملی که زمینهساز شکلگیری تمدن اسلامی شدند.
زنان در دوران ائمه معصوم (ع) با حضور در میدان جهاد و نهضت علمی یا با فعالیت اجتماعی و اقتصادی، نقش آفریدهاند. این نقشآفرینی آنجا دارای اهمیت است که برای امروز ما هم میتواند بهعنوان الگو و سرمشق، راهگشا باشد.
برخی از مردم تصور میکنند مهدویت و باور داشتن به حضرت صاحب الزمان (عج)، پس از گذر سالیان دراز، عقیدهای به شمار میرود که تنها در مذهب تشیع وجود دارد.
حضرت علیاکبر(ع) بهعنوان یکی از برجستهترین چهرههای جوان در تاریخ اسلام، با تربیت در دامان امام حسین(ع)، نمونهای از تعادل میان شور جوانی، بصیرت دینی و پایبندی اخلاقی را به نمایش گذاشت؛ الگویی که بازخوانی آن میتواند برای نسل جوان امروز الهامبخش باشد.
حضرت علی اکبر(ع) جوانی زیبارو، خوشبیان، شجاع، صبور، غیور و مؤمن بود به طوری که در کربلا هم کمالات بنیهاشم را میشد در ظاهر و شخصیت ایشان مشاهده کرد.
کتاب «فرهنگ جامع سخنان امام حسین (ع)» ترجمهای از ۹۷۰ روایت، ادعیه و اشعار ایشان است. هدف آن حفظ سخنان از تحریف و ارائهی منبعی برای تحلیل تاریخ صدر اسلام در دو ساختار تاریخی و موضوعی است.
نویسنده کتاب «ارمغان عزت؛ پیامبر و تغییر قبله» معتقد است که حکم تغییر قبله از مسجد الاقصی به مکه، یک آزمایش الهی برای مسلمانان بود تا همیشه خود را در برابر فرمان الهی تسلیم کنند.
گردآوری دوباره تورات به دست عزرا، یکی از مهمترین نقاط عطف در تاریخ یهودیت است؛ اما این بازنویسی، از همان ابتدا با تناقضات و اختلافات همراه بود.
حضرت سلیمان(ع) با بهرهگیری از نیروی باد توانست مسیرهای طولانی را در زمان کوتاه طی کند، پدیدهای که در برخی منابع تاریخی با روایت قالیچه مورد اشاره قرار گرفته است.
وفات حضرت زینب کبری(س)، بانوی صبر و پیامرسان نهضت عاشورا، از جمله موضوعاتی است که با وجود اتفاق نظر درباره عظمت شخصیت و نقش تاریخی ایشان، در منابع تاریخی با ابهامهایی درباره علت رحلت، زمان وفات و محل دفن همراه است؛ ابهاماتی که پژوهشگران تاریخ اسلام دیدگاههای مختلفی درباره آن ارائه کردهاند.
مناظره امام علی(ع) با دانشمندان یهود درباره صفات الهی، نمونهای درخشان از دانش توحیدی و قدرت استدلال آن حضرت است؛ پاسخی که نسبت دادن مکان به خداوند را بهطور کامل نفی میکند.
اینکه تشیع مذهب ساخته و پرداخته دوران صفویه است، سالهاست بهعنوان یک ادعای تاریخی تکرار میشود؛ ادعایی که با بررسی منابع اسلامی و شواهد تاریخی، محل تردید جدی است. مرور سیر شکلگیری تشیع از عصر پیامبر اسلام(ص) تا دوره صفویه نشان میدهد این مذهب نه محصول یک تصمیم سیاسی، بلکه جریانی ریشهدار در متن تاریخ اسلام و ایران بوده است.
پیامبر اکرم (ص) امیرالمؤمنین علی (ع) را مظهر کمالات انبیاء و دروازه علم معرفی کرده و تأکید کردند که شناخت علی (ع) مسیر شناخت خدا و پیامبر است. ایشان همچنین ولایت علی (ع) را دستاویز نجات امت در فتنهها دانسته و اطاعت از ایشان را همردیف اطاعت از پیامبر خواندهاند.
ورود اسلام به ایران، نه یک لحظه و نه فقط با شمشیر، بلکه سفری طولانی از شناخت، تعامل و انتخاب بود. ایرانیان، مردمانی با فرهنگ کهن، ابتدا دین تازه را بررسی کردند و سپس با اختیار خود آن را پذیرفتند.