عدالت الهی به معنای برخورداری یکسان همه انسانها از امکانات دنیوی نیست؛ بلکه خداوند هر فرد را متناسب با تواناییها، آگاهی، فرصتها و شرایط واقعی زندگیاش ارزیابی میکند. ازاینرو، تفاوت در سلامت، ثروت، استعداد و خانواده، بهتنهایی نشانه تبعیض در آفرینش یا تعیین سرنوشت انسانها نیست.