تک تک افراد جامعه و دولتها باید نسبت به درآمد حلال و پاک حساسیت داشته باشند. دولتها اگر سفره مردم را آلوده به ربا و در آمدهای نامشروع نکنند، جامعه از لحاظ فرهنگی رشد می‌کند؛ چرا که بین رشد فرهنگی جامعه با اقتصاد حلال رابطه مستقیمی وجود دارد.
در آیات پایانی سوره مؤمنون، خداوند پرده از پایان کار کسانی برمی‌دارد که عمرشان را با تکبر، استهزا و ستم گذراندند، آنها اعتراف می‌کنند اشتباه کرده‌اند، اما پشیمانی در آن روز نه دردی را درمان می‌کند و نه دری را می‌گشاید، زیرا فرصت بازگشت تمام شده است.
آیات ۸۴ تا ۸۹ سوره مؤمنون قدرت‌طلبانی را به چالش می‌کشد که چنان دچار غرور شده‌اند که گویی نقش خدا را برای خود قائل‌اند. قرآن با پرسش‌های پی‌درپی، ضعف این قدرت‌های پوشالی را برملا می‌کند و نوید می‌دهد که عقوبت چنین طاغوت‌هایی دیر نخواهد بود.
خداوند در آیات ۳۵ و ۳۶ سوره بقره، از حضرت آدم(ع) و همسرش خواسته بود که «به شجره ممنوعه نزدیک نشوند» که در غیر این صورت از «ظالمین» می گردند. با این حال، آنها نافرمانی کردند. همچنین در آیه ۱۲۱ سوره طه نیز آمده است که آدم بر پروردگار خویش عصیان کرد. آیا با این وجود می توان حضرت آدم را معصوم دانست!؟
در سوره مؤمنون، قرآن پرده از الگویی برمی‌دارد که صاحبان قدرت برای توجیه رفتارهای خود به آن پناه می‌برند، الگویی که با انکار حسابرسی و نفی پیامدهای ظلم، راه را برای جنایت هموار می‌کند. همین منطق توجیه‌گر که بنی‌اسرائیل را به سقوط کشاند، امروز نیز در رفتار جریان‌های اشغالگر دیده می‌شود.
آیه ۵ سوره توبه درباره نحوه برخورد با مشرکان پیمان‌شکن نازل شده است. این دستور در چارچوب شرایط تاریخی و موقعیت‌های خاص ارائه شده است.
مدرس تفسیر و علوم قرآنی با بیان اینکه اگر نعمت را نشانه منزلت و سختی را نشانه اهانت بدانیم، برداشتی نادرست به‌دلیل دنیاگرایی است، گفت: قرآن کریم در سوره فجر با اشاره به سرنوشت اقوام عاد و ثمود و فرعون هشدار می‌دهد که نعمت بدون تقوا مقدمه سقوط است.
قدرت‌های اشغالگر امروز همان مسیری را می‌پیمایند که جباران هلاک‌شده گذشته رفتند، مسیری آمیخته با تحریف حقیقت و ادامه ظلم. آیات ۴۷ تا ۵۵ سوره حج هشدار می‌دهد که تأخیر عدالت به‌معنای امان‌گرفتن مستکبران نیست و سقوط آنان در اوج غرور رقم می‌خورد.
فهم منظور احادیث اهل بیت وحی ذیل هر آیه از قرآن، همان فهم تفسیر قرآن است؛ لذا روش درست فهم قرآن، آغاز از روایات تبیینی اهل‌بیت و سپس تحلیل آیات در پرتو آن معارف است.
دین می‌خواهد آنچه خواسته‌های آدمی را ارضا می‌کند، دگرگون کند و امکانات برآورده‌کردن خواسته‌ها را فزونی بخشد و به همین شکل نیز ابزار نزاع را؛ دین می‌کوشد برای آدمی بیافریند، نمی‌خواهد مانع خواسته‌های آدمی شود، خواسته‌ها و بلندپروازی آدمی حقی است پذیرفته و پسندیده.
نعمت الهی در قرآن، نشانهٔ رحمت و نجات است، نه ابزار امتیاز قومی. نعمت حقیقی بنی‌اسرائیل آن بود که از بردگی نجات یافتند و به توحید راه یافتند؛ اما در منطق شهرک‌سازی، «نعمت» به معنای مالکیت بر سرزمین تفسیر می‌شود، و این دگرگونی معنایی، نقطهٔ آغاز تحریف است.
ماجرای آدم و میوه ممنوعه، درسی فراتر از یک خطای نخستین است؛ این داستان نشان می‌دهد دشمن انسان، نه در بیرون که در درون او کمین دارد، و هر بار با وعده‌ای تازه از جاودانگی، ایمان را هدف می‌گیرد.
فاطمه اطهر(سلام الله علیها) بانوى بانوان دو جهان، عطاى خداوند سبحان، کفو و یگانه همتاى امیرمؤمنان(علیه السلام)، و یکى از علل آفرینش عالم امکان است.
یازدهمین چاپ از کتاب تفسیر سوره برائت مقام معظم رهبری از سوی انتشارات انقلاب اسلامی منتشر شد و در دسترس عموم قرار گرفت.
در آیات ۳۸ تا ۵۱ سوره طه، خداوند از ماجرای پرورش موسی(ع) در کاخ فرعون می‌گوید؛ جایی که ایمان در دل استکبار جوانه زد تا نشانی باشد از پیروزی اراده الهی بر نقشه‌های دشمن.
آیت الله جوادی آملی نجات از خطر گناه و بلایا را از جمله آثار ذکر برشمرده و با اشاره به جریان حضرت یونس(ع) بر عدم اختصاص ذكر یونسیه به آن حضرت تأکید کرد و گفت: این را قرآن می فرماید که اگر انسان غمگینی به ذكر یونسی سرگرم باشد، قبل از اینكه از ما چیزی بخواهد ما غمش را برطرف می‌كنیم و آنها هم كه اهل راه هستند این ذكر یونسی را مجرَّب می‌دانند.
خدا در سوره مریم به ماجرای پیری و آرزوی فرزنددار شدن زکریا و همسرش اشاره می‌کند، مردی سالخورده و زنی نازا که از پروردگار فرزندی خواستند؛ درخواستی که از نگاه انسان محال می‌نمود، اما در نگاه خداوند تنها فرصتی بود برای نشان دادن قدرت و رحمتش.
در آیات ۱۲ تا ۲۵ سوره مریم، چهره‌ای از دشمنی آشکار می‌شود که پشت نقاب دینداری پنهان شده است؛ همان‌هایی که در زمان یحیی و مریم علیهماالسلام، با زبان تهمت و قضاوت، پیامبران خدا را آزار دادند، امروز نیز در قالب دین‌فروشی و ظاهرسازی، ایمان مردم را هدف گرفته‌اند.
آیت‌الله العظمی جوادی آملی در سلسله جلسات درس اخلاق، با تأکید بر اهمیت ترکیب علم ظاهری و شهود باطنی، مسیر رسیدن انسان به حقیقت و قرب الهی را تشریح کرد و نماز، سحر و تزکیه نفس را راهنمای رسیدن به باطن عالم دانست.
کتاب «تفسیر ساختار معنایی سوره یوسف (ع)» نه فقط روایتی تاریخی، بلکه راهنمایی عرفانی شناخته می‌شود که سفر روح را از تاریکی‌های چاه و زندان به فراخنای نورانی وزارت و وصال ترسیم می‌کند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شناخت قرآن مراحلی دارد؛ از تلاوت و تدبّر گرفته تا درک و عمل. اما یکی از والاترین و در عین حال کمتر درک‌شده‌ترین مراحل آن «تفقّه» است؛ مرحله‌ای که تنها به معنای دانستن یا فهمیدن ظاهری نیست، بلکه نوعی درک ژرف و رسوخ‌یافته در جان انسان است. بنابر […]
خدا در سوره کهف نشان می‌دهد همان‌گونه که موسی با شتاب در قضاوت، گرفتار خطا شد، ملت‌ها نیز اگر در برابر حوادث پیچیده صبر استراتژیک نداشته باشند، تحلیل‌های سطحی و هیجانی جای حقیقت را می‌گیرد و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که دشمن امروز برای نفوذ و برهم‌زدن انسجام جوامع روی آن سرمایه‌گذاری می‌کند.
در ماجرای دیدار حضرت موسی(ع) و خضر(ع) در آیات ۶۲ تا ۷۴ سوره کهف، خدا از خطری سخن می‌گوید که ریشه در تاریخ بنی‌اسرائیل دارد، بیماری فکری و درونی که با ظاهری از علم و عدالت، انسان را از فهم حقیقت دور می‌سازد و اگر شناخته نشود، امت‌های امروز را نیز به همان سرنوشت دچار می‌کند.
بر اساس آیه ۵۶ سوره کهف، دشمنان پیامبران همواره باطل را در برابر حق می‌نهادند تا آن را خاموش کنند؛ روشی خطرناک که امروز نیز در قالب رسانه، تحریف واقعیت و وارونه‌نمایی حقیقت، همچنان ادامه دارد.
در پرتو آموزه‌های قرآن، روشن می‌شود که معاد، بازگشت کامل انسان به حیات است؛ حیاتی که جسم و روح در آن در هماهنگی کامل قرار می‌گیرند.
در آیه ۴۶ سوره کهف، خداوند هشدار می‌دهد که «المال والبنون زینة الحیاة الدنیا»؛ مال و فرزند زینت زندگی دنیوی‌اند، اما همین زینت اگر هدف شود، به سلاحی مرگبار در دست دشمن تبدیل می‌شود، تا ایمان ما و نسل ما را نشانه بگیرد.
در آیات متعددی قرآن به کروی‌بودن زمین اشاره شده است؛همچنین روبه‌قبله ایستادن در نماز، با مسطح‌بودن زمین ملازمه‌ای ندارد و با کروی‌بودن زمین نیز سازگار است.
خدا در سوره کهف داستان مردی را بیان می‌کند که فریب رفاه و دارایی خود را خورد و از یاد خدا غافل شد و با غرور و غفلت از درون شکست خورد. این آیات نشان می‌دهد گاهی دشمن ایمان، بیآنکه گلوله‌ای شلیک کند، با نفوذ در دل انسان، سخت‌ترین ضربه را وارد می‌کند.
شیخ حسین انصاریان، مفسر قرآن کریم در یکی از سخنرانی‌هایش می‌گوید: فردی از کسی پرسید از ما تا خدا چقدر راه است که ما این راه را طی کنیم؟ جواب داد دو قدم! یکی عبور از دنیا یعنی عبور از گناهان، عبور از همه معصیت‌ها و قدم دومش هم عبور از نفس، عبور از درخواست‌های نامشروع بی‌منطق نفس که پروردگار در قرآن اسمش را هوا گذاشته است.
صلح هرگز کم اهمیت‌تر از جنگ (مقابله) در قرآن کریم شمرده نشده است و هر دو واکنش به عملکرد دشمن تحلیل می‌شوند؛ به ویژه اینکه اغلب مقابله‌های صلح، شکل فرهنگی دارند نه نظامی.