گوش، چشم و دل از نعمتهایی هستند که هر روز بیآنکه به آنها فکر کنیم از آنها استفاده میکنیم؛ اما قرآن کریم یادآور میشود این مواهب الهی تنها امکانات زندگی نیستند، بلکه ابزار شناخت و انتخاباند و انسان درباره نحوه استفاده از آنها مسئول است.
قرآن تصویری هولناک از جهنم ترسیم میکند؛ جایی که دوزخیان پس از شنیدن صدای آتش، به یک حسرت بزرگ اعتراف میکنند: «اگر میشنیدیم یا تعقل میکردیم، اهل آتش نبودیم.» سوره ملک نشان میدهد که گاهی سقوط انسان نه از ناآگاهی، بلکه از شنیدن حقیقت و نادیده گرفتن آن آغاز میشود.
در آیات پایانی سوره تحریم، قرآن از چهار زن سخن میگوید که سرنوشتشان یک پیام روشن دارد: نه همسری پیامبر میتواند تضمینکننده نجات باشد و نه زندگی در خانه فرعون مانع رستگاری است. این آیات، با روایت سرنوشت همسران نوح و لوط در کنار آسیه و مریم(س)، معیار واقعی سقوط و نجات انسان را به انتخاب و ایمان او گره میزنند.
پیامبر(ص) فقط با سخن و معجزه دلها را فتح نکرد؛ اخلاق و رفتارش چنان بود که حتی در برابر دشمنان نیز راه انتقام را کنار میگذاشت. قرآن راز این اثرگذاری را در یک تعبیر تکاندهنده خلاصه کرده است: «إِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِیمٍ».
از نگاه قرآن کریم، جهان مجموعهای ساکت و بیروح نیست که موجودات آن بدون ارتباط با خالق خود در کنار یکدیگر قرار گرفته باشند. آسمانها و زمین و حتی کوچکترین اجزای عالم، هر یک به شیوهای متناسب با حقیقت وجودشان، خداوند را تسبیح میکنند؛ ذکری که شاید گوش ظاهری انسان قادر به شنیدن آن نباشد، اما قرآن از وجود آن خبر میدهد.
«زبان قرآن» یکی از مباحث مهم در علوم قرآنی است. گرچه قرآن کریم به زبان عربی نازل شده است، اما بحث درباره زبان قرآن تنها به نوع زبان و واژگان عربی آن محدود نمیشود. در این حوزه، موضوعاتی همچون ساختار و ویژگیهای زبان قرآن، شناخت و معنای گزارههای قرآنی، انگیزانندگی زبان قرآن، کارکردهای آن و چگونگی ارتباط زبان قرآن با مخاطبان مورد بررسی قرار میگیرد.
سوگندهای قرآن فقط تأکیدی بر یک حقیقت نیستند؛ هر «قسم» دریچهای است به یکی از مفاهیم عمیق وحی. از خورشید و شب و زمان گرفته تا قرآن، فرشتگان، قیامت و حتی جان پیامبر(ص)، خداوند با سوگندهای خود نگاه انسان را به نشانههایی بزرگ در آفرینش و حقایق بنیادین هستی جلب میکند. بررسی این سوگندها نشان میدهد که پشت این تعبیرهای کوتاه، مجموعهای از پیامهای هدایتی، اعتقادی و اخلاقی نهفته است.
آیات ۶ تا ۱۱ سوره ممتحنه، تصویری متفاوت از رابطه مؤمنان با دیگران ارائه میکند، جایی که قرآن میان دشمنی عملی و صرف مخالفت تفاوت میگذارد و نشان میدهد نه هر مخالفی دشمن است و نه هر رابطهای با دیگران پذیرفتنی.
وقتی ترس از قدرت و واکنش انسانها، جای ترس از خدا را بگیرد، ایمان در برابر آزمونها رنگ میبازد قرآن در آیه ۱۳ سوره حشر، این واقعیت را درباره منافقان بهصراحت آشکار میکند.
رهبر شهید با استناد به آیه «اِنْ یَنْصُرْکُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَکُمْ»، بر باور به وعدههای الهی و یاری دین خدا بهعنوان شرط نصرت،عزت و وحدت امت اسلامی تأکید میکرد همچنین،بررسی آیات ۱۲ تا ۱۸ سوره حجرات نیز نشان میدهد که پرهیز از سوءظن، غیبت، تجسس و تبعیض، نقش محوری در تحقق انسجام اجتماعی و اقتدار جامعه اسلامی دارد؛ ارزشهایی که ملت ایران، تغییر سرنوشت خود را با تکیه بر آنها تجربه کرده است.
گاهی سختترین انتخاب زندگی، انتخاب میان حق و کسانی است که دوستشان داریم. آیه پایانی سوره مجادله نشان میدهد ایمان واقعی آنجاست که انسان، حتی در برابر عزیزترین وابستگیهایش، حق را قربانی نکند، انتخابی که بهایش ممکن است گذشتن از نزدیکترین آدمها باشد.
گاهی برای سنجیدن ایمان انسان، به آزمونهای بزرگ نیاز نیست، یک هزینه کوچک هم میتواند مرز میان باور و ادعا را آشکار کند. قرآن در ماجرای صدقه پیش از نجوا با پیامبر(ص)، از جایی پرده برمیدارد که ترس از کم شدن مال، میزان واقعی دلبستگی انسان به ایمان را نشان میدهد.
ناصر مهدوی، پژوهشگر حوزه فلسفه و دین در گفتگو با مبلغ اظهار داشت: اصل این است که قرآن و مخاطب آن، انسان است و هیچ واسطهای میان انسان و خداوند وجود ندارد. اگر انسانها با مشکلی مواجه شدند، در آن صورت به یک متخصص مراجعه کنند؛ اگر او واقعاً متخصص باشد و بتواند به پرسشها پاسخ دهد.
در روزگاری که یک رسم جاهلی میتوانست سرنوشت یک زن را با یک جمله تغییر دهد، زنی نزد پیامبر(ص) رفت و از ظلمی که بر او روا شده بود شکایت کرد، شکایتی که با نزول آیات ابتدایی سوره مجادله، نهتنها شنیده شد، بلکه به اصلاح یک سنت نادرست انجامید.
گاهی یک جمله میتواند نگاه انسان به تمام داراییهایش را تغییر دهد؛ قرآن در آیات ۴ تا ۱۱ سوره حدید، با یادآوری مالکیت مطلق خداوند، انسان را متوجه حقیقتی میکند که معمولاً فراموش میشود، آنچه در اختیار ماست، لزوماً متعلق به ما نیست.
مرگ جایی است که تمام تصور انسان از قدرت و اختیار فرو میریزد، لحظهای که هیچکس نمیتواند جان را بازگرداند. آیات پایانی سوره واقعه با ترسیم این صحنه، انسان را به حقیقتی فراتر از مرگ میرساند، حقیقتی که در آیات ابتدایی سوره حدید با مالکیت مطلق خداوند بر هستی کامل میشود.
جنها نیز مانند انسانها در برابر خداوند مسئولاند و روزی در دادگاه عدل الهی حاضر خواهند شد. آیات ۱۷ تا ۴۰ سوره رحمن با خطاب مشترک به جن و انسان، از حقیقتی کمتر گفتهشده پرده برمیدارد، اینکه هیچیک از این دو گروه راه گریزی از قلمرو الهی و حسابرسی قیامت ندارند.
آیات آغازین سوره رحمن در نگاه نخست این پرسش را ایجاد میکند که چگونه خداوند «تعلیم قرآن» را پیش از «خلقت انسان» بیان کرده است. تفسیر المیزان با واکاوی این آیات نشان میدهد که این تقدم، نه یک ترتیب زمانی، بلکه نشانه جایگاه بیبدیل هدایت الهی و قرآن بهعنوان بزرگترین نعمت خداوند برای انسان است.
پیش از نزول عذاب، خداوند قوم لوط را با نابینایی هشدار داد، اما آنان همچنان بر فساد و انکار پافشاری کردند. آیات ۲۸ تا ۴۹ سوره قمر، روایت این هشدار و سرنوشت تلخ طغیانگران است.
قدرتهای بزرگ تاریخ همیشه گمان میکردند هیچ نیرویی توان ایستادن در برابرشان را ندارد، اما قرآن با مرور سرنوشت عاد، ثمود، قوم نوح و دیگر طغیانگران نشان میدهد که آغاز سقوط هر امپراتوری، از لحظهای است که حقیقت را انکار میکند و خود را بینیاز از خدا میبیند.
انسان ممکن است از دیگران تأثیر بگیرد، اما در نهایت نمیتواند مسئولیت اعمال خود را به دوش دیگری بیندازد؛ قرآن تأکید میکند هرکس با نتیجه سعی و رفتار خودش روبهرو میشود و هیچکس بار گناه دیگری را حمل نخواهد کرد.
رهبر انقلاب در دومین بخش از مباحث تفسیری خود با بررسی ساختار سوره مبارکه حمد، به تشریح تفاوتهای اعتباری آیات الهی پرداخته و با تبیین پیوند وثیق میان «بسماللهالرحمنالرحیم» و مراتب گوناگون «اسم اعظم»، ابعاد تازهای از عظمت این آیه شریفه را ترسیم کردند.
قرآن در آغاز سوره نجم، پس از اثبات حقانیت وحی، مستقیماً سراغ مشهورترین بتهای عرب جاهلی میرود «لات»، «عُزّی» و «مناة». این آیات تنها روایت یک واقعه تاریخی نیست، بلکه پرده از خرافهای برمیدارد که سالها ذهن مردم را اسیر خود کرده بود.
قرآن در آیات سوره طور از یکی از امیدبخشترین وعدههای الهی پرده برمیدارد، وعدهای که بر اساس آن، خانوادههایی که بر محور ایمان زندگی کردهاند، در سرای آخرت نیز بار دیگر در کنار یکدیگر قرار میگیرند، بیآنکه از پاداش هیچیک کاسته شود.
نظریههای مختلف درباره «جامعیت قرآن» (مانند جامعیت مطلق)، بهرغم استناد به ادله، به دلیل فقدان تحلیل منسجم و قانعکننده، با چالش و خطای راهبردی مواجهاند.
خداوند در سوره قاف از حقیقتی شگفت سخن میگوید؛ اینکه از رگ گردن به انسان نزدیکتر است و هیچ اندیشه و عملی از نگاه او پنهان نمیماند. تفسیر المیزان این آیات را هشداری برای دشمنان حق و بشارتی برای اهل تقوا میداند.
عصر غیبت، بزرگترین خطر، جهل محض نیست، بلکه فتنههای سازمانیافته و اعتقادی است که توسط نیروهای شیطانی و دشمنان آشکار اهل بیت (ناصبیها) مدیریت میشود.
کتاب «مفتاحالفتح» با محوریت تفسیر سوره مبارکه «فتح» بر اساس اندیشه و آثار آیتالله جوادی آملی منتشر شد.
صفحه ۲۰ قرآن آیات ۱۲۷ تا ۱۳۴ سوره «بقره» را در برمیگیرد. آنچه در این صفحه مطرح میشود، روایتی از امام حسن مجتبی(ع) را به ذهن میآورد، آنجا که شخصی از آن حضرت پرسید؛ برای اینکه خودمان را بشناسیم باید چه کنیم؟ حضرت در جواب فرمودند: «همه دعاها و خواستههایت را بر روی صفحهای بنویس. آنچه آرزو میکنی خداوند به تو بدهد، دربردارنده خود تو است.»
آیات ۲۰ تا ۲۹ سوره محمد(ص) نشان میدهد مقاومت، مهمترین آزمون ایمان است. قرآن در این آیات، جهاد را مرز میان مؤمن و منافق معرفی میکند و هشدار میدهد که عقبنشینی در برابر دشمن، سرانجامی جز شکست و عقوبت الهی ندارد.