حجتالاسلاموالمسلمین سیدجواد بهشتی با تفسیر آیات ۱۰۶ تا ۱۱۲ سوره بقره، به موضوع نسخ احکام، شیوه مواجهه مؤمنان با مخالفتهای اهل کتاب و نقش نماز، انفاق و تقویت ایمان در حفظ استقامت جامعه اسلامی در برابر دشمنیها میپردازد.
بر ساحل نور عنوان درسگفتاری است که میکوشد با بیانی ساده، مختصر و کاربردی، مخاطب را با مفاهیم و پیامهای قرآن کریم آشنا کند.
گاهی سقوط انسان از همان لحظهای آغاز میشود که خدا را از متن زندگی خود کنار میگذارد و خواستههای نفس را معیار تصمیمهایش قرار میدهد. سوره جاثیه با ترسیم این حقیقت، نشان میدهد که فراموشی خدا، انسان را به انکار قیامت، بیاعتنایی به آیات الهی و سرانجام به حسرتی ابدی میکشاند.
دشمنی با حق، پدیدهای تازه و محدود به یک زمان و یک قوم نیست، ریشه آن در استکبار، لجاجت و نپذیرفتن حقیقت نهفته است. آیات ۶ تا ۱۴ سوره احقاف با ترسیم مرز روشن میان جبهه حق و باطل، نشان میدهد دشمنان چگونه با تهمت و تکذیب در برابر حق میایستند.
صفحه هشتم قرآن شامل آیات ۴۹ تا ۵۷ سوره مبارکه بقره است. خداوند در این آیات به حضرت موسی(ع) پیام میفرستد که مردم و پیروان خود را عاشق معبود کن.
سوره بقره نخستین سورهای است که در مدینه نازل شده و لذا در آن به مناسبات مسلمین به قومیتهای دیگر در بدو تأسیس جامعه اسلامی اشاره دارد.
خداوند در آیات ۱۴ تا ۲۲ سوره جاثیه، از قومی سخن میگوید که کتاب آسمانی، پیامبران، نعمتهای فراوان و نشانههای روشن هدایت را در اختیار داشتند، اما حسادت، برتریجویی و دنیاطلبی، آنان را به اختلاف و انحراف کشاند.
یک قرآنپژوه با اشاره به مقایسه تفسیر قرآن مورخان و تفسیر رهبر شهید، گفت: هر دو تفسیر تأکید دارند که سوره تغابن یک موعظه است و با تمثیلات و مسائل اقناعی مخاطب را موعظه میکند ولی نگاه مبنایی رهبر شهید و برداشت ایشان از آیات کاملاً متفاوت از برداشت قرآن مورخان است.
آیات ۱ تا ۱۳ سوره جاثیه، با یادآوری نعمتهای بیشمار خدا در آسمان و زمین، این پرسش را مطرح میکند که چرا انسان با وجود غرق بودن در نعمتها، شکرگزار نیست و گاه راه غفلت، سرکشی و دشمنی با حق را برمیگزیند.
خداوند در سوره دخان با روایت نجات حضرت موسی(ع) و بنیاسرائیل و غرق شدن فرعون، این حقیقت را یادآور میشود که هرگاه خدا اراده یاری مؤمنان کند، حتی دریا نیز به خدمت جبهه حق درمیآید.
آیات پایانی سوره زخرف با نقل سخن پیامبر اکرم(ص)، مبنی بر «يَا رَبِّ إِنَّ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ» نشان میدهد که دشمنان حق آنقدر در بیایمانی و سرکشی پافشاری کردند که کارشان به شکایت پیامبر(ص) و وعده عذاب الهی انجامید.
علیاکبر علیهالسلام چگونه اهلیت سوار شدن بر کشتی نجات حسین را یافت؟
بر ساحل نور عنوان درسگفتاری است که تلاش دارد با بیانی ساده، مختصر و کاربردی به تفسیر قرآن بپردازد.
فلسفه احکام الهی بر پایه خدامحوری و بندگی استوار است و بهرهگیری از حکمتهای دنیوی برای اقناع مخاطب، نباید جایگاه اصلی آن را به عنوان شریعتی الهی متزلزل کند.
آموزههای قرآنی، گذشت و عذرپذیری را از ارکان مهم اخلاق فردی و اجتماعی معرفی میکنند. آیه «خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِینَ» با تأکید بر سه اصل گذشت، نیکی و پرهیز از درگیری با جاهلان، چارچوبی برای روابط انسانی ارائه میدهد؛ چارچوبی که در سیره پیامبران الهی، بهویژه رفتار حضرت یوسف (ع)، بهعنوان الگویی روشن از بخشش و بزرگواری تجلی یافته است.
آیات ۱۱ تا ۱۵ سوره شوری نشان میدهد که خداوند، امتها را به برپایی دین و پرهیز از تفرقه فراخوانده است، اما دشمنان از سر زیادهخواهی و با دامن زدن به اختلاف، در برابر این فرمان الهی ایستادند.
بسیاری از مفسران این آیه را درباره عبدالله بن سلّام دانستهاند، اما با توجه به سیاق مکی سوره، مخاطب آیات و زمان مسلمانشدن او، این نسبت مورد تردید است.
آیه ۶۱ بقره به ما هشدار میدهد که زندگی فقط با تأمین خواستههای نزدیک معنا پیدا نمیکند. انسان زمانی انسان میماند که بتواند میان «آنچه میخواهد» و «آنچه برای او خیر است» فرق بگذارد. و درست از همان لحظهای که «أدنی» جای «خیر» را میگیرد، هبوط آغاز میشود؛ هرچند همهچیز در ظاهر عادی به نظر برسد.
مؤمن راستین پنج نشانه دارد: هراسِ محبتآمیز از یاد خدا، افزایش ایمان با آیات الهی، توکل فعال (نه تنبلی)، اقامه نماز (نه فقط خواندن آن)، و انفاق از تمام روزیهای الهی (مال، عمر، علم). حاصل این مسیر، آمرزش و روزی کریمانه است.
ارتباط آیه اول سوره معارج با واقعه غدیر و اعتراض نعمان بن حارث، با وجود مکی بودن سوره، بر اساس روایات فریقین و شواهد قرآنی قابل اثبات و دفاع است.
روی آوردن به درگاه برگزیدگان خداوند بدان معنا نیست که ما از خود آنها حل مشکل را مستقلًّا طلب کنیم. بلکه دست توسّل به سوی آنان می گشاییم تا ما را نزد خداوند مورد شفاعت قرار داده، برای حل مشکل ما از خداوند قادر مطلق چارهجویی کنند. ما معتقدیم که این بزرگواران اگر کاری می کنند به اذن خداوند است.
آیات ۶۷ تا ۷۷ سوره غافر با یادآوری قدرت خدا در آفرینش انسان و زندگی و مرگ، ریشه انکار و سرکشی دشمنان را آشکار میکند. خداوند در این آیات هشدار میدهد کسانی که با وجود دیدن نشانههای روشن الهی به حق پشت میکنند و راه تکذیب و شرک را در پیش میگیرند، سرانجامی جز خواری، حسرت و عذاب سخت نخواهند داشت.
مؤمن آلفرعون در آیات ۳۴ تا ۴۰ سوره غافر با یادآوری سرنوشت تکذیبکنندگان پیامبران، هشدار میدهد که ریشه هلاکت دشمنان حق در تکبر و لجاجت آنان است. این آیات در مقابل، ایمان و عمل صالح را راه نجات معرفی میکند و وعده میدهد که سرانجام جبهه حق، بهرهمندی از پاداش بیحساب الهی است.
آیات ۲۶ تا ۳۳ سوره غافر در حالی که از تهدیدهای فرعون علیه حضرت موسی(ع) سخن میگوید، با یادآوری سرنوشت ستمگران گذشته، این پیام را میدهد که مقاومت راه نجات است و دشمنان حق، هرچند قدرتمند به نظر برسند، سرانجامی جز نابودی نخواهند داشت.
در آیات ۱۷ تا ۲۵ سوره غافر، قرآن با یادآوری سرنوشت فرعون، هامان و قارون هشدار میدهد که قدرت و سلطه ظالمان پایدار نیست. این آیات تأکید میکند همان خدایی که روزی فرعون مدعی قدرت را نابود کرد، امروز نیز میان جبهه حق و باطل عادلانه داوری میکند و پایان ظلم را سقوط قرار داده است.
نماز شب، سرمایهگذاری است که سود آن هم در دنیا و هم در آخرت نصیب انسان میشود.
برخی آیات سوره بقره، در نگاه تفسیری شیعه، فراتر از معنای ظاهری خود، به مقام و ولایت امیرالمؤمنین علی(ع) اشاره دارند. کتاب «اللوامع النورانیة فی أسماء علی و أهل بیته القرآنیة» این اشارات را بر پایه روایات اهلبیت(ع) گردآوری کرده است.
قدرتهای ظاهری گاهی چنان بزرگ و تعیینکننده به نظر میرسند که دشمن خود را صاحب اختیار سرنوشت انسانها میپندارد، اما آیات سوره فاطر، بهویژه آیه دوم، این تصور را درهم میشکند و یادآور میشود که هیچ قدرتی بیرون از اراده الهی عمل نمیکند و آنچه خدا نخواهد، پایدار نخواهد ماند.
در روزگاری که حقیقت بیش از هر زمان دیگری در دسترس است، گمراهی نه از نشنیدن، بلکه از نخواستن آغاز میشود، آیات ۵۱ تا ۵۹ سوره قصص نشان میدهد هدایت، نتیجه انتخاب آگاهانه دلهاست، نه حاصل وفور پیامها و انسان معاصر بیش از همیشه میان دانستن و رفتن، متوقف مانده است.
کتاب «اللوامع النورانیة فی أسماء علی و أهل بیته القرآنیة» اثر علامه سیدهاشم بحرانی، با رویکردی تأویلی و استناد به میراث روایی اهل بیت(ع)، پرده از حقیقتِ مستوری برمیدارد که در تار و پود آیات الهی تنیده شده است. این گزارش با تمرکز بر سوره مبارکه بقره، به بازخوانی جایگاه، نامها و نشانههای امیرالمؤمنین علی(ع) در این سوره میپردازد و نشان میدهد که چگونه از منظر روایات، ولایت ایشان، محورِ تفسیر بسیاری از آیات کلیدی این سوره است.