در خاطره‌ای به دست‌خط شیخ علی افتخاری گلپایگانی، از شاگردان و ملازمان آیت‌الله سید محمدرضا گلپایگانی، آمده است که این مرجع فقید در پاسخ به دعای مردم برای طول عمرش گفت: اگر ظهور حضرت ولی‌عصر(عج) نزدیک باشد، طول عمر ارزشمند است؛ وگرنه مطلوب نیست.
اگر خداوند انسان را در «أحسن تقویم» آفریده است، پس نقص‌های مادرزادی چگونه با عدالت و حکمت الهی سازگار می‌شود؟ این پرسش از دیرباز ذهن بسیاری را درگیر کرده است. در نگاه معارف اسلامی، بیماری و نقص جسمی لزوماً نشانه بی‌عدالتی یا بی‌حکمتی خداوند نیست؛ بلکه عواملی همچون تزاحم علل طبیعی، رفتار انسان و شرایط محیطی می‌توانند در بروز برخی ناهنجاری‌ها نقش داشته باشند. در عین حال، خداوند برای رنج‌دیدگان، تکلیف متناسب با توان و پاداشی ویژه قرار داده است؛ تا آنجا که بلا و محرومیتی که انسان نقشی در ایجاد آن نداشته، می‌تواند در مسیر رشد و جبران اخروی او معنا پیدا کند.
دو ماه محرم و صفر با حافظه سنگین سوگ و شهادت و اسارت و رنج خاندان پیامبر پایان می گیرد و ربیع الاول از راه می رسد. ماهی که در فرهنگ عمومی بیشتر با پایان روزهای عزاداری و آغاز مناسبت های شادی شناخته می شود اما تقویم ربیع تصویری بسیار گسترده تر دارد. این ماه از هجرت پیامبر آغاز می شود. شهادت امام حسن عسکری و آغاز امامت حضرت مهدی را در خود جای داده است.
امام رضا(ع) در سیره و سبک زندگی خود، مهرورزی را تنها به خانواده و نزدیکان محدود نمی‌کرد؛ بلکه یاری فقرا، احترام به بردگان، دلجویی از دوستان و همسایگان و حتی برخورد کریمانه با مخالفان و پیروان دیگر ادیان، جلوه‌هایی از مکتب «امام مهربانی‌ها» بود؛ سیره‌ای که در آن، انسان‌دوستی، مدارا، بخشش و احترام به کرامت انسان جایگاهی ویژه داشت.
در روزگار غیبت امام عصر(عج)، انتظار تنها به چشم‌دوختن به آینده خلاصه نمی‌شود؛ بلکه دعا و توجه به حضرت ولی‌عصر(عج) بخشی از وظیفه منتظران است.
آیت‌الله حائری شیرازی با تبیین تفاوت آسیب‌های مردم و علما، مهم‌ترین تهدید برای جامعه را ضعف آگاهی و بصیرت دانست و تأکید کرد که کاهش تنسک و ظواهر دینداری، به اندازه جهل و ناآگاهی خطرناک نیست.
امام موسی صدر در یک سخنرانی به بخش هایی از سیره امام رضا (ع) پرداخته است.
حضرت آیت الله شهید سیدعلی خامنه‌ای به استفتائی پیرامون «شرایط نذر شرعی» پاسخ گفته‌اند.
حدیث سلسلةالذهب از ماندگارترین سخنان امام رضا (ع) در مسیر حرکت به خراسان است؛ روایتی که توحید را دژ امن معرفی میکند، اما ورود به این دژ را بدون پذیرش ولایت و راهبری الهی کامل نمیداند.
انیس النفوس لقبی است که قرن‌هاست بر سر زبان زائران جاری است؛ اما این عنوان تنها یک تعارف شاعرانه نیست، بلکه واقعیتی روان‌شناختی و معنوی است که در مواجهه جان‌های بی‌قرار با حریم رضوی، به تجربه‌ای شهودی تبدیل می‌شود.
در نگاه امیرالمؤمنین(ع)، رحلت پیامبر اکرم(ص) چنان داغی بر جان امت نشاند که در برابر عظمت آن، دیگر مصیبت‌ها هر اندازه سنگین، کوچک و ناچیز جلوه می‌کنند؛ مصیبتی که سنگینی آن، معیار سنجش همه رنج‌های پس از رسول خدا(ص) قرار گرفت.
انسان‌دوستی یعنی انسانیت‌دوستی؛ یعنی راه و هدف انسانیت و کمال انسانیت را دوست داشته باشیم. علی‌دوستی انسانیت‌دوستی است، زیرا علی(ع) تجسمی از انسانیت، حق‌پرستی، پاکی، شجاعت، عدالت و یاری مظلوم بود. اسلام مکتب انسانیت‌دوستی است، نه انسان‌دوستی؛ زیرا نمی‌توان انسانیت و ضدانسانیت را یکسان دوست داشت.
امام حسن مجتبی (ع) در یک روایت کوتاه اما ژرف، چهار ستون اصلی زندگی اخلاقی را کنار هم می گذارد؛ عفت در برابر محرمات، رضایت به روزی خدا، خوش رفتاری با همسایه و همنشین، و رفتار با مردم بر پایه همان چیزی که برای خود می پسندیم.
حضرت آیت الله شهید سیدعلی خامنه‌ای به استفتائی پیرامون « مرز موسیقی حلال و حرام» پاسخ گفته‌اند.
سخن از ظهور خدا در عالم به معنای مشاهده آثار، نشانه‌ها، صنع و تدبیر الهی است نه ظهور و تجلی ذات خدا در اشیاء.
در سیره پیامبر اکرم(ص)، احترام به انسان یک رفتار تشریفاتی نبود؛ بخشی از سبک زندگی آن حضرت بود. سلام کردن به هرکس، همنشینی با فقرا، احترام به سالمندان، مهربانی با کودکان و گذشت از خطاهای مردم، تنها بخشی از تصویری است که از اخلاق کریمانه پیامبر(ص) به یادگار مانده است.
در روزهای پایانی عمر پیامبر اکرم(ص)، زمانی که سایه رحلت بر مدینه سنگینی می‌کرد، اتفاقاتی رخ داد که فراتر از یک سوگواری ساده بود. این روزها، دوران انتقال از رسالت به امامت و تعیین نقشه‌راه برای امت بود؛ پیام‌هایی که تاریخ گاه در میان هیاهوی سوگ، از اهمیت حیاتی آن‌ها غافل شده است.
حضرت آیت‌الله مکارم شیرازی با اشاره به فضائل اخلاقی و معنوی امام حسن مجتبی(ع)، برخی روایت‌های منفی درباره آن حضرت را ساخته و پرداخته جریان‌های سیاسی دانستند و بر جایگاه ممتاز امام حسن(ع) در منابع اسلامی تأکید کردند.
در اخلاق اسلامی، وعده دادن فقط یک تعارف زبانی نیست. امام حسن مجتبی(ع) در روایتی کوتاه و عمیق، مرز میان آزادی و مسئولیت را روشن می کند: انسان تا وقتی وعده نداده آزاد است، اما همین که قول داد، در برابر آن مسئول می شود. این نگاه، امروز در زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی بیش از هر زمان دیگری معنا دارد.
تقلیل مسئله خلافت پیامبر صلی الله علیه وآله به یک انتخاب سیاسی عادی سبب وهن رسالت نبوی است.
عصر امام رضا علیه‌السلام اوج نفوذ اندیشه‌های فلسفی و کلامی در فضای جامعه‌ی اسلامی بود.
رهبر شهید حضرت آیت الله سیدعلی خامنه‌ای به استفتائی پیرامون «خرید و فروش کالای دارای منفعت حلال و حرام» پاسخ گفته‌اند.
عصمت امامان شیعه از باورهای بنیادین مکتب امامیه است؛ اما این باور بر چه اساسی شکل گرفته است؟ عالمان شیعه برای اثبات عصمت اهل‌بیت(ع) به مجموعه‌ای از دلایل عقلی و نقلی استناد کرده‌اند؛ از ضرورت مصونیت راهنمایان الهی از خطا و گناه تا حدیث ثقلین و آیه تطهیر که جایگاه ویژه اهل‌بیت(ع) را تبیین می‌کنند.
دوران امام حسن مجتبی(ع) از تلخ‌ترین مقاطع تاریخ اسلام بود؛ زمانی که خیانت کوفیان و فرماندهان، امکان مقابله با معاویه را از میان برد. امام با پذیرش صلح، نه از سر سازش، بلکه برای خنثی‌کردن توطئه معاویه و حفظ خط اصیل اسلام، شکوهمندترین نرمش قهرمانانه تاریخ را رقم زد.
رسول خدا در اجرای فرمان خویش در مورد اعزام سپاه اصرار فراوان داشت. مورخان گفت و گویی میان پیامبر و اسامه را نقل می کنند که در آن اسامه خواستار درنگ در حرکت سپاه تا زمان شفا یافتن و اطمینان از حال رسول خدا بوده و در مقابل رسول خدا اصرار به ملحق شدن همه افراد به سپاه اسامه و حرکت سپاه دارد.
در میان هیاهوی زندگی، دغدغه‌های روزمره و گرفتاری‌های ذهنی، گاهی یاد خدا آرام‌آرام از زندگی‌مان کمرنگ می‌شود؛ اما چگونه می‌توان ارتباط با خدا را در تمام لحظه‌های زندگی حفظ کرد؟ از ذکر زبانی و حضور قلب گرفته تا تلاوت قرآن، شکر نعمت‌ها، تفکر، نماز و حتی نگاه متفاوت به مشکلات؛ قرآن کریم راه‌هایی برای رهایی از غفلت و ماندن در مسیر یاد خدا پیش روی انسان گذاشته است.
رحلت پیامبر اسلام، نه تنها پایان یک زندگی، بلکه پایان یک جریان پیوسته و روزمره از نزول آیات الهی بر قلب انسان بود. سکوت وحی پس از ایشان، برای اصحاب و امت، لحظه‌ای تکان‌دهنده و سؤال‌برانگیز بود؛ لحظه‌ای که آسمان دیگر بر زمین نازل نمی‌شد و بشر در ظاهر، در برابر جهانی پیچیده، بی‌واسطه وحی ایستاده بود. اما این خاموشی، آغازی برای بلوغ و مسئولیت‌پذیری جامعه انسانی بود.
حسادت شغلی، آتشی زیر خاکستر در محیط‌های کاری است که اگر با آموزه‌های اخلاقی و مهارت‌های روانی مهار نشود، نه‌تنها بهره‌وری سازمان را نابود میکند، بلکه آرامش درونی فرد را نیز به یغما می‌برد.
شاید در نگاه اول، التماس مردی برای حرکتِ یک فندک توسط خداوند، طنزی تلخ به نظر برسد؛ اما این ویدیو نمادی از عمیق‌ترین خطای معرفت‌شناختی در عصر مدرن است. خداوند رقیب اسباب طبیعی نیست؛ بلکه هستی‌بخش آن‌هاست و حتی اراده و توانایی انسان نیز در هر لحظه نیازمند فیض وجود اوست.
دفتر رهبر شهید انقلاب اسلامی به استفتائی درباره حکم باز و بسته کردن شیر آب هنگام وضو پاسخ داد.