پرده پوشی امام حسن عسکری از رابطه نامشروع دو فرد در خانه ایشان

به گزارش «مبلغ»- پرده پوشی و عیب پوشی از افراد سیره تمام ائمه و معصومین(ع) بوده است. به مناسبت ولادت امام حسن عسکری(ع) داستانی عجیب از این رفتار ایشان آورده ایم: یحیى بن قشیرى که اهل قریه قیر بود گفت: حضرت ابى محمد امام‌عسکری علیه السلام وکیلى داشت که در منزل آن حضرت اتاقى داشت […]

به گزارش «مبلغ»- پرده پوشی و عیب پوشی از افراد سیره تمام ائمه و معصومین(ع) بوده است. به مناسبت ولادت امام حسن عسکری(ع) داستانی عجیب از این رفتار ایشان آورده ایم:

یحیى بن قشیرى که اهل قریه قیر بود گفت: حضرت ابى محمد امام‌عسکری علیه السلام وکیلى داشت که در منزل آن حضرت اتاقى داشت و خدمتگزارى سفید پوست همراه او بود(در اختیارش گذاشته بودند به جهت خدمت )
، وکیل خواست با خدمتگزار گناه حرام انجام دهد (پیشنهاد گناه داد)،خادم گفت: نمیپذیرم، جز اینکه برایم شراب آورى، وکیل با زرنگى شرابى بدست آوردو نزد او برد(تامهیای گناه شوند)،

و میان(خلوت وکیل ‌‌با خادم) و حضرت ابى محمد امام عسکری علیه السلام سه در اتاق بسته بود (درب ها قفل بوده).

وکیل گوید: ناگاه من متوجه شدم و دیدم به (اعجاز حضرت علیه السلام) درهای قفل شده باز مى‌شود تا حضرت علیه السلام تشریف آوردودر پشت در اتاق ایستادو (داخل نیامدند)و فرمود: آهاى! از خدا پروا کنید، از خدا بترسید: (وبا این تلنگر درواقع مانع گناه شدند وبرگشتند)و چون صبح شد،
حضرت علیه السلام دستور داد خادم را بفروشند و مرا از خانه بیرون کنند(بدون اینکه کسی متوجه اصل اتفاقی که رخ داده است بشود).

إِسْحَاقُ قَالَ حَدَّثَنِی یَحْیَى بْنُ اَلْقُشَیْرِیِّ مِنْ قَرْیَهٍ تُسَمَّى قِیرَ قَالَ: کَانَ لِأَبِی مُحَمَّدٍ وَکِیلٌ قَدِ اِتَّخَذَ مَعَهُ فِی اَلدَّارِ حُجْرَهً یَکُونُ فِیهَا مَعَهُ خَادِمٌ أَبْیَضُ فَأَرَادَ اَلْوَکِیلُ اَلْخَادِمَ عَلَى نَفْسِهِ فَأَبَى إِلاَّ أَنْ یَأْتِیَهُ بِنَبِیذٍ فَاحْتَالَ لَهُ بِنَبِیذٍ ثُمَّ أَدْخَلَهُ عَلَیْهِ وَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ أَبِی مُحَمَّدٍ ثَلاَثَهُ أَبْوَابٍ مُغْلَقَهٍ قَالَ فَحَدَّثَنِی اَلْوَکِیلُ قَالَ إِنِّی لَمُنْتَبِهٌ إِذْ أَنَا بِالْأَبْوَابِ تُفْتَحُ حَتَّى جَاءَ بِنَفْسِهِ فَوَقَفَ عَلَى بَابِ اَلْحُجْرَهِ ثُمَّ قَالَ یَا هَؤُلاَءِ اِتَّقُوا اَللَّهَ خَافُوا اَللَّهَ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا أَمَرَ بِبَیْعِ اَلْخَادِمِ وَ إِخْرَاجِی مِنَ اَلدَّارِ .

منبع: اصول کافی جلد۱صفحه ۵۱۱

توضیح آنکه اگر خود این وکیل، داستان را به دوستان خود بازگو نکرده بود، این واقعه ثبت نمی‌شد.