چگونه انسان به ظاهر مومن باطنش شیطانی می‌شود؟ /آیت الله خسروشاهی: شرح دو حدیث از جوادالائمه علیه السلام

به گزارش «مبلغ»- آیت الله سید ابراهیم خسروشاهی(ره) طی سخنانی به مناسبت شهادت حضرت جواد علیه‌السلام به شرح دو حدیث از آن امام همام پرداخته است که در ادامه می‌خوانید:

امام جواد علیه‌السلام در روایتی می‌فرماید »عزّ المومن غناه عن الناس».
طبق این حدیث این سوال مطرح می‌شود که آقایی و سروری مومن و مقام اجتماعی او در چیست؟
امام جواد می فرماید: در بی‌نیازی از مردم است نه در چیز دیگر. یعنی اگر انسان بخواهد به وزارت و وکلات و فلان مقام کشوری دست پیدا کند ممکن است کارش حل نشود بلکه سرکوب و ذلت به همراه داشته باشد. پس عزت در چیزهایی که انسان فکر می‌کند، نیست. اما اگر انسان اهل قناعت باشد و خودش را به هیچ‌کس نیازمند نداند، در این‌جا عزت پیدا می‌شود.

در ذیل این روایت مرحوم شیخ عباس قمی ابیاتی نقل می‌کند و می‌فرماید خوب گفته آن شاعر:

دو قرص نان اگر از گندم است اگر از جو
دو تای جامه اگر کهنه است یا از نو

به‌چار گوشه‌ی ایوان خود به‌خاطر جمع
که کس نگوید از این‌جای خیز و آن‌جا رو

هزار بار نکوتر به‌نزد دانایان
ز فرّ مملکت کیقباد و کیخسرو

امام جواد علیه‌السلام در حدیث دیگری فرمودند: «لا تکن ولی الله فی العلانیه و عدواً له فی السّر». چقدر کوتاه و چقدر پر محتوا ! یعنی در پی این مباش که مردم تو را زاهد و عابد و مقرب بدانند ولی خدا نظرش با تو نظر دشمن باشد.

بنا بر این شخص همیشه باید در فکر این باشد که ناپیدا و باطن او مورد غضب خدا نباشد. حالا ظاهرش اگر رسید که مردم قدردانی بکنند یا نه، مهم نیست. اما اگر ظاهری داشت که مردم یک موقعیت دینی برای او قائل بودند، اما در باطن او مورد غضب خدا باشد، این‌جا مشکل است!

شیخ عباس می‌گوید که این کلام شبیه کلام جدش امیرالمؤمنین علیه السلام هست که فرمود: «لا تسبّنّ ابلیس فی العلانیه و انت صدیقه فی السّر». وقتی اسم شیطان می‌شنوی لعنش می‌کنی در حالی‌که او در دامن توست یا تو در دامن او هستی و با هم دوست شده‌اید!