در شبی سرد و بارانی، علی بن الحسین را در کوچه های مدینه دیدم که مقداری آرد و هیزم بر پشت گرفته بود و به جایی می رفت. به آن حضرت گفتم: «ای پسر رسول خدا! چه بر دوش دارید؟ » امام فرمود: «سفری در پیش دارم که توشه ی آن را آماده کرده ام و می خواهم در جای امنی قرار دهم».
روایاتی حیرتانگیز از شب سوم شعبان که از حضور میلیونها فرشته در زمین خبر میدهند. ماجرای وساطت پیامبر (ص) برای فرشته مغضوب و رازی که اشکِ شوقِ فاطمه (س) را به آرامشِ انتظار مبدل کرد، بخوانید.
امام صادق علیه السلام در بیان مقام حضرت عباس فرمودند: «شهادت میدهم که تو برای خداوند، رسولش و برادرت خیرخواهی نمودی و تو چه نیکو برادری بودی .»
حضرت ابوالفضل العباس(ع) از لحظه تولد تا لحظه شهادت، تحت تربیت و ولایت خدا، رسول خدا(ص) و ولی خدا(ع) رشد کرده و یک لحظه از اطاعت دست برنداشتند. از اینرو به این مقام والا دست یافتند.
یکی از اساتید حوزه علمیه قم با بیان اینکه حضرت عباس(ع) در ولایتپذیری بیهمتا بود، گفت: درک صحیح معنای ولایت در لابهلای کلمات و رفتار ایشان موج میزند.
ولادت امیرالمؤمنین علیهالسلام سرچشمه یُمن و بزرگترین برکت الهی، یعنی رضوان خداست. تولد معجزهآسای او در کعبه با دهها نشانه الهی، حجتی روشن بر مقام بیهمتای او بهعنوان کاملترین آیت و مرجع هدایت بشر است.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، این روایت صوتی برگرفته از کتاب «حال ساده» نوشته محمود اکرامی و به روایت امین خرمی است؛ روایتی که همزمان با میلاد مولود کعبه، مخاطب را به مکث، تأمل و بازگشت به حقیقتی روشن فرا میخواند. علی(ع)، همان آرامشی است که بشر همیشه به آن محتاج بوده است.
حضرت عیسی(ع) نمونهای برجسته از پیامبری است که پیش از بروز رفتار معجزهآمیز، با روحالقدس تأیید شده است.
در سالروز میلاد باسعادت امام محمدتقی(ع)، استاد حوزه علمیه قم با تبیین جایگاه رفیع جوادالائمه(ع) در جهان اسلام، این امام همام را مولودی بینظیر و پربرکت دانست که امامت و ولایت ایشان فراتر از مرزهای مذهبی، به همه امت اسلامی تعلق دارد و تمسک به سیره و معارف نورانی او را راه نجات در مسیر پرچالش زندگی انسانی برشمرد.
مدیرعامل بنیاد بین المللی غدیر گفت: «امام علی (ع) راه روشن زندگی» به عنوان شعار محوری ایام میلاد نور انتخاب شده است.
امام جواد علیهالسلام، جوانترین امام شیعیان، در همان کودکی با علم و حکمت الهی خود شیعیان را از بحرانهای سخت تاریخی نجات داد. تولد مبارک، پاسخ به شک و شبههها درباره امامت، ازدواج هوشمندانه و هدایت در دوران محنت، چهار نکته کلیدی از زندگی ایشان است که هر شیعه باید بداند.
شکافته شدن دیوار کعبه برای تولد امیرالمؤمنین علی(ع)، تنها یک رویداد تاریخی نیست، بلکه نشانهای روشن از انتخاب الهی و پیوند ولایت با مرکز توحید است؛ واقعهای که جایگاه رفیع امام علی(ع) را در منظومه امامت و هدایت الهی تبیین میکند.
حضرت عیسی مسیح (ع) در دوران حیات زمینی خود با زندگی ساده و پرهیزگارانه، الگویی بینظیر از «زهد مثبت» و مجاهدت اخلاقی ارائه داد. بازگشت ایشان در عصر ظهور حضرت مهدی (عج) نه تنها موجب برپایی عدالت و نابودی فتنهها میشود، بلکه بزرگترین انقلاب فرهنگی تاریخ را رقم زده و وحدت ادیان را در سطح جهانی محقق میکند.
کریسمس، جشن تولد حضرت عیسی مسیح(ع)، هر سال با جلوههایی متفاوت در نقاط مختلف جهان برگزار میشود؛ از آیینهای کهن مذهبی تا مراسمی فرهنگی که مرزهای جغرافیایی و دینی را درنوردیده است.
همزمان با فرا رسیدن میلاد حضرت عیسی مسیح(ع)، شهرهای اروپا نه تنها غرق در نور و آذین کلیساها میشوند، بلکه تجربهای ملموس از همزیستی مسلمانان و مسیحیان را به نمایش میگذارند. این مناسبت مذهبی، فرصتی است برای بازخوانی پیام مشترک ادیان الهی؛ صلح، محبت و احترام متقابل که در زندگی روزمره جوامع اروپایی نمود یافته است.
مدت بارداری حضرت مریم(س) مانند سایر افراد 9 ماه نبود، بلکه بسیار کم بود؛ در بعضی از روایات به چند ساعت یا چند روز اشاره شده است.
ماه رجب، ماهی بزرگ و سرشار از رحمت الهی است که پیامبر اکرم(ص) در آغاز آن، مسلمانان را به تعظیم و پاسداشت این ماه فرا میخواند؛ ماهی که خداوند رحمت خویش را بر بندگان فرو میریزد و فرصت ناب بندگی را پیش روی مؤمنان قرار میدهد.
لقب «باقر»، برگرفته از حدیثی از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است. در حدیثی مشهور که در بحث نصوص امامت بدان استناد میشود.
تقریبا در تمام خانوادههای مسلمانان غرب آفریقا که دخترانی دارند، نام فاطمه را به اشکال مختلف روی دخترانشان میتوان دید؛ فاتو، فاتومتا، فاتیما، فادوما، فدیمه و ... بخشی از این نامهای تغییر شکل یافته از نام مبارک صدیقه طاهره(س) در غرب آفریقا است.
در کتاب و سنت، فضایل و مقامات عالیه فراوانی برای حضرت فاطمه زهرا(س) نقل شده است، تأمل در این فضایل و مقامات کمک میکند زیست مؤمنانه خود را به سمت این قله متعالی و الگوی برجسته قرار دهیم.
یک کارشناس دینی با تأکید بر اینکه روز ولادت حضرت زهرا (س) یادآور نقش مادر به عنوان «سازنده انسان» است، گفت: نقشی که با حمایت صرف تفاوت دارد و با تربیت آگاهانه معنا پیدا میکند.
بر اساس شأن نزول سوره کوثر و طعنه مشرکان به بینسلی پیامبر، خداوند با عطای «کوثر» این شماتت را باطل ساخت. روشنترین مصداق کوثر، وجود حضرت زهرا(س) است که ماندگاری نسل پیامبر و خیر کثیر امت از طریق او تحقق یافت و دشمنِ طعنهگو را خود ابتر ساخت.
نام مبارك آن بزرگوار زینب، و كنیه گرامیشان ام الحسن و ام كلثوم و القاب آن حضرت عبارتند از: صدّیقة الصغرى، عصمة الصغرى، ولیة اللّه العظمى، ناموس الكبرى، شریكة الحسین علیهالسّلام و عالمه غیر معلّمه، فاضله، كامله و ... پدر بزرگوار آن حضرت، اوّلین پیشواى شیعیان حضرت امیرالمؤمنین على بن ابیطالب علیهماالسّلام، و مادر گرامى آن بزرگوار، حضرت فاطمه زهرا سلام اللّه علیها می باشد.
در میان چهرههای نورانی خاندان عصمت و طهارت (علیهم السلام)، حضرت زینب کبری (علیها السلام) جایگاهی ویژه دارد که مرزهای «جنسیت» و «زمان» را درنوردیده است. ایشان بانویی است که در اوج مصیبت، عقلانیت و ایمان را به هم آمیخت و از قلب فاجعه، حقیقت را فریاد زد؛ بانویی که فهم عمیق از ولایت، عقلانیت دینی و احساس مسئولیت اجتماعی را در عالیترین سطوح نشان داد.
حضرت زینب كبرى علیها السلام در روز پنجم جمادى الاولى سال پنجم یا ششم هجرى قمرى در شهر مدینه منوّره متولّد گردیده، و جهان را به قدوم خویش مزین فرمودند.
حضرت زینب کبری در پنجم جمادی الاول سال ششم هجری به دنیا آمد.ایشان سومین فرزند حضرت فاطمه(س) و امام علی (ع) است. آنحضرت در واقعه کربلا حاضر بود و پس از آن نیز هنگام اسارت، در دفاع از حقانیت برادر خود، نقشی ویژه داشت.