آیتالله محمدتقی مصباح یزدی در شرح مناجات شعبانیه تأکید کرده است که برخی گناهان میتوانند انسان را به مرحلهای برسانند که دیگر امیدی به عفو الهی باقی نماند و هشدار داده است که مغرور شدن به عبادات و اعمال ظاهری ممکن است سرنوشت انسان را شبیه ابلیس کند.
آیت الله مصباح یزدی در شرح مناجات شعبانیه از احتمال تغییر در مقدرات انسان خبر داد و گفت که گاهی خدا مقدرات را با یک کار خیر تغییر میدهد که به آن «بداء» گفته میشود.
آیت الله مصباح یزدی گفت: تقریباً نیمی از مناجات شعبانیه مشتمل بر عذرخواهی و بهانهجویی است تا انسان خود را سزاوار آمرزش قلمداد کند.
آیت الله مصباح یزدی در شرح مناجات شعبانیه با اشاره به انواع دشمنان انسان گفت: هنگام مناجات باید تمام توجّه ما به او باشد تا سوز و گداز داشته باشیم.
ماه شعبان را ماه صلوات نیز میگویند؛ شیخ عباس قمی یکی از اعمال این ماه را صلوات فرستادن دانسته و خواندن نمازی را در پنجشنبههای این ماه سفارش کرده که بعد از سلام صدبار صلوات میفرستید.
در روز قیامت، شفاعت حضرت فاطمه(س) چون خورشیدی فروزان است. آن حضرت نه تنها فرزندان و پیروان خود، بلکه دوستداران خود را بسان مرغی که دانههای خوب و مرغوب را بر میچیند، جدا میسازد، تا منزلت و جایگاه آنان آشکار گردد.
بر اساس شأن نزول سوره کوثر و طعنه مشرکان به بینسلی پیامبر، خداوند با عطای «کوثر» این شماتت را باطل ساخت. روشنترین مصداق کوثر، وجود حضرت زهرا(س) است که ماندگاری نسل پیامبر و خیر کثیر امت از طریق او تحقق یافت و دشمنِ طعنهگو را خود ابتر ساخت.
ترس، بهخودی خود و به عنوان حالت طبیعی و انفعالی نفسانی، نه خوب است نه بد و اخلاقاً ارزشگذاری نمیشود.اما مطلوب و پسندیده بودن مقدمات، زمینههای اختیاری ترس، تضعیف، تقویت یا تداوم آن، در گرو هدف و نتیجهای است که بر آنها مترتب میشود و باید دید که متعلق آن ترس چیست.
در خشکسالی، بارورسازی ابرها راهحلی قطعی نیست؛ زیرا باران به فرمان خداست، چنانکه امیرالمؤمنین(ع) میفرمایند آسمان و زمین مطیع اویند. خدای متعال خشکسالی را وسیله توجه انسان به درگاهش قرار میدهد تا نیاز مادی ما را به رشد معنوی پیوند دهد.
در روایت است که بهشتیان در حالی که متنعم به نعمتهای بهشتی هستند به طور ناگهانی نوری را میبینند که در بهشت میتابد و از لذتی که از تماشای آن نور برای آنها پیدا میشود بیهوش میشوند.
راه تربیت انسانها همین است که متناسب با فهم افراد و مراتب معرفت و ایمانشان با آنها گفتگو شود و از همان چیزی که میفهمند برای ترقی؛ افراد استفاده کرد.
زنان از لحاظ انگیزشی وابسته به احساس و میل الهامگرفته از نفس لطیف هستند، در حالی که مردان عموماً با عقلانیت و کنترل درونی عمل میکنند. این تفاوت، نه ارزشی، بلکه وجودی است.
خاطرهای از درس استاد آیت الله بهجت: از درس یکی از آفاتی که انسان را به دام شیطان مبتلا میکند و حتی انسان را از مسیر سعادت باز میدارد و به دنبال خود، انسان را به آفتهای دیگر مبتلا میکند عجب و خودپسندی است.
علت اینکه بسیاری از افراد خوب و مخلص جذب فرقهها میشوند این است که آنها خوشهای از حقایق را با خوشهای از اباطیل مخلوط کردهاند و معجونی ساختهاند که به مذاق بعضی خوش می آید.
امتحانات الهی پیوسته دشوارتر میشوند و هر فرد، بسته به موقعیت و ظرفیت خود، در برابر این آزمونها مسئول است؛ جامعه آزموده نمیشود، افرادند که امتحان میشوند. در این مسیر، تنها با درس گرفتن از گذشته، اصلاح ضعفها و اعتماد کامل به خداست که میتوان ایستادگی کرد. زمانی که از همهجا ناامید شویم و فقط به خدا تکیه کنیم، آنگاه وعده الهی محقق میشود: «أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِیبٌ».
در روایت است که بهشتیان در حالی که متنعم به نعمتهای بهشتی هستند به طور ناگهانی نوری را میبینند که در بهشت میتابد و از لذتی که از تماشای آن نور برای آنها پیدا میشود بیهوش میشوند.
یکی از آفتهای بزرگ عالم، ترس از گفتن «نمیدانم» است. افراد ناآگاه راحتتر به ندانستن اعتراف میکنند، اما برای عالمی که جایگاه اجتماعی دارد، اقرار به ندانستن دشوار است. در روایات تأکید شده: اگر چیزی را نمیدانید، صراحتاً بگویید «نمیدانم»، زیرا تنها خداوند است که به همه چیز آگاه است.
باید باور کنیم که انسان دارای روح است و این روح کمالاتی دارد که از کمالات مادی بسیار مهمتر است و رشد انسان تنها به رشد اندامهای مادی او نیست، بلکه عنصر دیگری هم در وجود انسان هست.