شاهنامه در حالی بهعنوان یک شاهکار ادبی در دنیا شناخته میشود که بسیاری از ما ایرانیها حتی برای یکبار هم این گنج ماندگار را ورق نزده و اصلاً نمیدانیم هفتخان رستم که میگویند از کجا آمده است!
در تحلیل تجمعات اخیر در آرامگاههای فردوسی و حافظ، به نظر میرسد که تحریفات اخیر میتواند بر هویت ملی و آهنگ فرهنگی کشور تأثیرات منفی بگذارد و باید دانست که فردوسی و حافظ باید به عنوان نمادهای انساندوستی و همگرایی ملی شناخته شوند، نه به عنوان چهرههایی برای تبلیغ نژادپرستی و تعصبات قومی.
شاهنامه طهماسبی، یکی از شاهکارهای بینظیر هنر نگارگری ایران، با نگارههایی همچون “کشتی شیعه” تجلیگر تلفیق هنر و ایمان است که به دستور شاه طهماسب اول صفوی به تصویر درآمده است.
آیا فردوسی تنها پاسدار فرهنگ ایرانی بود یا اشعارش در بستر مفاهیم نژادی و جنسیتی نیز قابل نقد است؟ بررسی ابیات جنجالی شاهنامه به این سوال پاسخ میدهد.
علی اکبر عباسنژاد هنرمندی که رواقهای اضلاع مختلف صحن گوهرشاد را کاشی کاری کرد، کاشی کاری داخل آرامگاه فردوسی نیز هنر دستان اوست.
حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای، طی سخنانی در سال ۱۳۷۰ عنوان کرد که طی نامهای اجازه نداده افراد مذهبی، قبر فردوسی در طوس را تخریب کنند. به گزارش مبلغ به نقل از فارس، خلاصه سخنان حضرت آیتالله خامنهای در اینباره به شرح زیر است: اول انقلاب عدهای از مردم با اخلاص، بیاطلاع رفته بودند قبر فردوسی […]
مبلغ/ فریدون جنیدی شاهنامهشناس مشهور میگوید که از ابیات دیگر شاهنامه برمی آید که فردوسی هر کسی که دانا باشد را توانا نمیداند ولی فرزاد قائمی استاد زیبان و ادبیات فارسی معتقد است این بیت در بسیاری از نسخه های قدیمی شاهنامه آمده است.
مبلغ/ رسول نجفیان معتقد است که اگر حکیم ابوالقاسم فردوسی و مولانا را بشناسیم و داستانهای آنها را بخوانیم، هم به مبرمترین مسائل روز واقف میشویم و هم راه حلی برای رفع مشکلات پیدا میکنیم.