در روز سیزدهم محرم سال ۶۱ هجری برای کاروان امام حسین (ع) اتفاقات مهم و غم انگیزی اتفاق افتاد.
ام کلثوم(س) خطاب به اهل کوفه گفت: شما برادرم را بىدفاع کشتید، واى بر شما که به زودى با آتش داغ شعلهور دوزخ مجازات خواهید شد. شما خونهایى را ریختید که خداوند و سپس قرآن و محمّد صلى اللَّه علیه و آله و سلم ریختن آن خونها را حرام کرده است.
ورود اسرای کربلا به کوفه و چرخاندن سر مقدس شهدای کربلا بههمراه اسرا در بازار و کوچههای شهر از جمله وقایع روز دوازدهم محرم است.
در پی حوادث پس از عاشورا، منابع تاریخی به غارت خیمهها و تعرض به اهل بیت امام حسین (ع) اشاره دارند. بررسی دقیقتر نشان میدهد که اگرچه اموال و پوشش زنان مورد هجوم قرار گرفت، اما برهنگی به معنای عدم پوشش کامل نبوده و در صورت وقوع، ناشی از اجبار و خشونت دشمن بوده است. زنان اهل بیت با وجود شرایط سخت، به حفظ حجاب و کرامت خود پایبند بودند.
این محتوا به سؤال دیرینه درباره وجود “خرابه” در کنار کاخ یزید برای اسکان اسرای کربلا پاسخ میدهد. با استناد به منابعی چون “الارشاد” شیخ مفید و “الخرائج و الجرائح” قطب راوندی، مشخص میشود اهل بیت (ع) در خانهای فرسوده و نزدیک به کاخ یزید جای داده شدند.