در طول تاریخ در رابطه با اثبات خدا، اندیشمندان تمام ادیان الهی، استدلال های بیشماری را در هر دوره و عصری مطرح کرده اند.
در مقاله «ذات و صفات الهى در کلام امام على(علیه السلام)» دارا بودن صفات کمالى را براى ذات الهى و عینیت صفات با ذات را در کلام حضرتش به دست آوردیم.
یکی از بحثهای مهم در دین اسلام صفات خداوند است. آیا خداوند درای صفات است و آیا صفات خداوند بر چند نوع است و اینکه معنای این صفات چیست. در این مقاله کوتاه به این امر پرداخته شده که از یک سوی عقیده مذهب شیعه در باره صفات خداوند روشن گردد و از سوی دیگر معنای صفات خداوند و تفاوت بین انواع صفات خداوند بیان گردد.
عدل به معنای نفی هرگونه ظلم از ساحت مقدس خداوند است.
در مذهب شیعه عدل از اصول دین شمرده شده است. البته عقیده به همه صفات خداوند از اصول دین است اما تمرکز بر صفت عدل خداوند به این دلیل در مذهب شیعه انجام گرفته که برخی مذاهب اسلام در مسئله عدل خداوند راهی را رفته اند که با عقل سازگار نیست. به این معنی که آنان این باور را پذیرفته اند که عقل انسان توانایی تشخیص عدل از ظلم را ندارد و هر کاری را که خداوند انجام دهد و یا دستور بدهد همان عدل است.
فروع دین اصطلاحی است (در مقابل اصول دین) که به احکام عملی اسلام اطلاق می شود.
یک پژوهشگر قرآنی گفت: بهطور کلی چنانچه صفات و خواص تمامی ادعیه و اذکار را مانند آب، مُحیی و مطهر بدانیم، بهطور خاص و ویژه، ذکر و دعای صلوات، گلاب است. صلوات، آبی مضاف به عطر مبارک بهشتی و ذاتاً، ماء طهور محسوب میشود.
بالاترین ارزش به زن را در اسلام شاهد هستیم و خداوند متعال در قرآن کریم به زن کرامت داده است؛ محوریت حدیث کساء با حضرت زهرا(س) است پس میتوان اینگونه نتیجهگیری کرد که در این حدیث خداوند در عصری که دختران زنده به گور میشدند یک زن را اینگونه محور قرار میدهد و هستی را برای او خلق میکند.