امام علی علیهالسلام: مومن بلندپايگى را ناخوش دارد و شهرت را دشمن، اندوهش دراز است و همتش بلند، بسيار خموش است و اوقاتش به بيكارى نمىگذرد، شكور است و شكيباست.
در احادیث بیان شده است که مومن باید بین حالت خوف و رجاء داشته باشد که نیمی از آن خوف و نیم دیگر رجاء باشد ، چون اگر صددرصد خوف باشد موجب یاس از رحمت الهی می گردد که جایز نیست و اگر صددرصد رجا باشد سبب جرات انسان به گناه می گردد که نیز جایز نیست ، اما حالت بین خوف و رجا اعتدال و معقول است.
شرح روایتی برای فکر و فرهنگ برگزیده از داستانهای حضرت محمد (ص) میخوانید.
لحظات شادی برای مؤمن از جهات گوناگون ایمانی شاید بسیار باشد اما یک نمونه آن حالت نماز است.
خداوند در صفحه ۱۰۴ قرآن به شرح تفاوت گناه انسان مؤمن و انسان کافر میپردازد.
شرح حدیثی برگزیده از درسهای آیت الله آقا مجتبی تهرانی را میخوانید.