در اسلام، معیار برتری زن و مرد تنها تقوا و فضایل اخلاقی است. عمل هر فرد به خود او نسبت داده میشود. قرآن نکوهش بیاعتنایی به زنان را بیان کرده و تساوی انسانها را تأکید میکند. عرب جاهلیت به دختران ننگ میانداخت و آنها را زنده دفن میکرد، اما اسلام کرامت و حق زن را تأمین کرد.
اعتبارسنجی روایات در روشهای سنتی مسلمان معطوف به کشف اجزای درونی متن است و آن را با نگاهی بیرونی به اصالت و اعتبار تاریخی روایات نسنجیده و و میزان صحت و سقم متن را از روی تحوّلات و تطوّرات تاریخی و آمیزش با فرهنگهای وارداتی نمیکاود و علل پیدایش متنهای متناقض، متضادّ و مخالف، و بستر وقوع آن را با خارج شدن از حوزه اسناد و متن، مورد مداقّه قرار نمیدهد.
در روم قدیم، زنان جزء اعضای اصلی خانواده به شمار نمیرفتند؛ خانواده فقط از مردان تشکیل میشد و زنان تابع آنان بودند. خویشاوندی و ارث تنها میان مردان برقرار بود و حتی بین زن و شوهر یا پدر و دختر رابطه خویشاوندی رسمی وجود نداشت، تا جاییکه ازدواج با محارم نیز گاه مجاز شمرده میشد.