در سوره نمل ضمن بیان عظمت خداوند را در خلقت شب و روز، فرود آمدن باران، و زنده شدن زمین میفرماید که کسی که قدرت خدا را نادیده بگیرد به وحشت میافتد و خوار و ذلیل در پیشگاه خدا حاضر میشود.
در جهانی که انسان به تواناییهای خود دل بسته و گمان میکند پاسخ همه بحرانها را یافته، بنبستها یکییکی رخ مینمایند. قرآن با طرح پرسشی بنیادین در آیات سوره نمل، نگاهها را از راهکارهای محدود بشری برمیگرداند و به حقیقتی فراموششده اشاره میکند.
در حدیثی از امام صادق(ع) که در کتاب تفسیر قمی آمده، آیه ۶۲ سوره نمل در شأن قائم آل محمد(ص) نازل شده و او مضطر واقعی است.
مبلغ/ نفرمود اگر کسی کار خوبی کند چنین می شود، بلکه باید به قدری آن کار خوب را حفظ کند تا در قیامت در دستش باشد. اینکه امام رضوان الله علیه می فرمود معیار حال فعلی افراد است، در قیامت هم معیار حال فعلی افراد در آنجا است، می گویند چه آورده ای نه آنکه چه کرده ای، خیلی ها کار خوبی کرده اند ولی آن را به بدی مبدل ساخته اند، معیار این است که انسان حسنه ای انجام دهد، به آن رغبت داشته باشد، از آن محافظت کند.