پوشش از نخستین جلوههای تمدن انسانی و یکی از ویژگیهای متمایز انسان در مقایسه با سایر موجودات است. لباس، افزون بر نقش حفاظتی در برابر عوامل طبیعی، همواره با مفاهیمی چون حیا، عفت، زیبایی و هویت فرهنگی پیوند داشته است. بررسی متون دینی، شواهد تاریخی و دیدگاه اندیشمندان نشان میدهد که گرایش به پوشش، بهویژه در میان زنان، ریشهای فطری دارد و در طول تاریخ بشر، با وجود تفاوت فرهنگها و تمدنها، بهعنوان ضرورتی اجتماعی و اخلاقی استمرار یافته است.
از نگاه تاریخی، زمان پیامبر اکرم (ص) دورهای بود که تنها سه قاره شناخته شده بودند و جهانِ پهناور، بخشهای بزرگی از انسانها و تمدنها را در پس پرده ناشناختگی پنهان کرده بود.
پیوند عمیق مسجد با معنویت، اجتماع و مقاومت، این نهاد را به یکی از مؤثرترین بسترهای شکلدهی به سرمایه اجتماعی و هویت جمعی در جوامع اسلامی تبدیل کرده است؛ نقشی که امروز بیش از گذشته به آن نیاز داریم.
حجتالاسلام والمسلمین جعفری گفت: نگاه رهبری معظم به عزت با توجه به متعلق عزت این است «جامعه و نظام اسلامی در هیچ یک از برخوردهای بینالمللی نباید طوری حرکت کند که منتهی به ذلیل شدن اسلام و مسلمین شود.»