هر انسانی در قیامت با آن چیزی محشور میشود که در دنیا آن را دوست میداشت و برایش زندگی میکرد.
حضرت آیتالله مظاهری در سخنانی اخلاقی، نماز شب را راهی برای رسیدن به حاجات و تهذیب نفس دانستند و تأکید کردند که این نماز زمینهساز عنایت الهی است.
یکی از نعمت های الهی در مسیر هدایت انسان، عذاب وجدان است؛ اما گاهی عذاب وجدان، تبدیل به امری نامطلوب و نوعی بیماری روانی در انسان می شود.
در روزگاری که خرافات در جامعه رواج پیدا کرد و هر نقیصه اخلاقی را به سِحر و جادو ربط دادند، استاد فاطمی نیا از تهذیب نفس سخن گفت.
ای شاهکار خلقت، خودت را فراموش نکن؛ این وجود گرانقدر، صُنع بینظیر خداست. اگر خدا را از یاد ببری، از خودت هم غافل میمانی و این آغاز سقوط است. پس مراقب باش، هر چیز را پیش از پذیرفتن بو بکش: حرف، رفیق، سفره، امضا؛ این خانه صاحب دارد.
الکسیس کارل در کتاب «راه و رسم زندگى» با استدلال متین پاسخ سؤال مذکور را داده، مى گوید: تمدن جدید مغز را کاملاً تقویت کرده است و پیشرفت هاى علمى و صنعتى، نتیجه آن است، ولى قلب را که از نیرومند ساختنش، اخلاق و مذهب پایدار مى گردد، رها کرده، بلکه آن را تضعیف نموده است.
شیطان؟ دوستان ناباب؟ اینها دشمن هستند اما دشمن اصلی چیز دیگری است که در کتابهای معارف اسمش را «نفس» گذاشتهاند.
با اقتدا و اعتصام به رسول خدا میتوان ولی الله شد؛ چنانکه حارثه بن مالک به مدد تعلیم پیامبر بدان مقام منیع بار یافت.
استاد حوزه و دانشگاه گفت: اگر نفس در مبانی قرآن کریم و احادیث ائمه(ع) تربیت شد خوشبخت میشود و در مقابل همه پستیها و پلیدیها بیمه میشود و اگر تربیت نشود ذلالت نفس انتها ندارد و انسان را به سوی طمعها و زیادهخواهیها سوق میدهد و این نفس که احسنالتقویم است مثل جهنم میشود.
آیتالله العظمی گلپایگانی با نقل داستانی عبرتآموز، بر اهمیت مبارزه منفی با رذایل اخلاقی تأکید میکنند. ایشان نشان میدهند که چگونه حسادت میتواند انسان را حتی در لحظات پایانی زندگی به گمراهی بکشاند.