تهران قدیم
آیین طلب باران در تهرانِ قدیم
جعفر شهری در کتاب طهران قدیم تصویر روشنی از این آیین در تهران قاجاری ارائه میدهد؛ آیینی که در آن مردم با اشک، دعا، شعر و نمادهای پرمعنا از خداوند رحمت آسمانی میطلبیدند.
ببینید | ماجرای نذر خاص جوانان ری برای بازگشت لکلکها
فکر میکنید جوانان ری برای بازگشت دوباره لکلکها به ری چه نذری میکردند؟ نذر خاصی که شاید برایشان کمی سخت بود، اما بازگشت دوباره این پرنده که به نوعی نماد محیط زیست شهرری هست برایشان مهمتر بود. تصاویر و ویدئوهای بیشتر از تهران قدیم رو در دیگر پستهای صفحه ببینید.
ببینید | طهرانی های اصیل اینگونه با رمضان خداحافظی میکردند!
کوچهپس کوچههای تهران روایتگر نغمههای کهن است؛ چاوشخوانیها و الوداعخوانیهایی که رنگ و بوی مهربانی و همدلی را میداد و درسحرهای ماه رمضان در شهر طنین میانداخت. اگر میخواهید در کمتر از چند دقیقه از این آداب و رسوم تهرونیها بیشتر بدونید حتما این ویدئو را ببینید.
حکایت الوداعخوانی چاووشخوانها در کوچههای تهران
یکی از سنتهای پسندیده تهراننشینهای قدیم، چاووشخوانی در ماه رمضان بود. چاووشخوانها افراد خوشصدایی بودند که در سحرگاه ماه رمضان با دهلنوازی، آمدن ماه مهمانی خدا را نوید میدادند و مردم را برای بیدار شدن در سحرگاه و به جا آوردن آداب سحر آگاه میکردند.
شیوههای عجیب برای انتخاب وقت افطار در تهران قدیم؛ از چشم خروس تا کاه زردی
در دوره قاجار که هنوز رادیو و تلویزیون شروع به کار نکرده بود و صدای اذان از مناره و ماذنه مساجد پایتخت پخش نمیشد، شیوههای سنتی برای بیدار کردن مردم در سحرگاه و آگاه شدن از آنها از موعد افطار رایج بود.
چرا نام این محله پامنار است؟
پامنار نام خیابانی معروف در تهران قدیم بود و اکنون نام محلهای در دل محله کلان اولادجان است. تهرانیها این خیابان را به واسطۀ مناره مسجد نیاکی (حضرت خدیجه(س) پامنار نامیدند.
معروفترین جنگیر تهران چه کسی بود؟
محله تاریخی اودلاجان تکیه و گذرهای مهمی داشته که محل گردهمایی مردم در ایام خاص بهویژه در مراسم سوگواری بوده است. اکنون بخش زیادی از تکیه ها به دلایلی مانند توسعه محله، از بین رفته و تنها نام و خاطرهای از آنها در یاد اهالی قدیمی این محله باقی مانده است.
