یاد و ذکر خدا و اولیای الهی از معارف قطعی الهی است و توسل به امامان و زنده نگه داشتن نام و یادشان در جامعه خود نوعی اقامه شعائر الهی است.
مشروعیت توسل به پیامبر اکرم (ص) و اولیای الهی یک باور مشترک در اسلام است که جواز شرعی آن بر اساس قرآن، روایات، سیره و دلیل عقلی استوار است، و در آن تفاوتی بین زمان حیات و ممات اولیاء دیده نمیشود.