تکیه دولت چندین در دارد و ما از در قصر گلستان به آنجا رفتیم و ما را مستقیما یعنی بدون آنکه داخل تکیه شویم به طاقنمای مخصوص بردند.
در قلب شلوغ و پرهیاهوی تهران قدیم، بنایی قد برافراشت که همزمان صحنهای برای اشک و اندیشه، سیاست و سوگ، نمایش و نیایش بود. «تکیه دولت» آیینهای بود از شکوه یک آیین که سالها صدای تعزیه و نوای مصیبت در آن طنین میانداخت. امروز اما از آن عظمت، جز چند عکس در آلبوم تاریخ و سایهای گنگ در خاطره تهران چیزی باقی نمانده است.