صحنههای پرهیاهوی جنگیری با فریاد، لرزش و دریافت حقالزحمههای سنگین این روزها سوژهای جنجالی در شبکههای اجتماعی و محافل دینی شده است. اما بررسیها نشان میدهد بسیاری از این رویدادها، بیش از آنکه برآمده از عالم غیب باشد، حاصل سوءتفاهم نسبت به اختلالهای روانی و فقدان تشخیص علمی است؛ پدیدهای که دین و علم را در تلاقوی فهم درست واقعیت قرار میدهد.
باور به سحر و جادو هنوز در بخشهایی از جامعه رواج دارد و بسیاری از مشکلات زندگی به آن نسبت داده میشود؛ اما بررسی آیات قرآن، روایات و دیدگاههای روانشناختی نشان میدهد که تأثیر سحر، اگر هم وجود داشته باشد، محدود و وابسته به اذن الهی است و بزرگنمایی آن میتواند آسیبهای جدی اعتقادی و روانی به همراه داشته باشد.
رفتن پیش رمال و فالگیر هیچ توجیه شرعی یا عقلی ندارد و سود واقعی ایجاد نمیکند. این افراد صرفاً کسبوکار راه انداخته و پول میگیرند، مشکلات را حل نمیکنند. راه درست، استفاده از دعاهای معتبر و منابع دینی و پرهیز از افراد غیرمجاز است.
نسبتدادن مشکلات به امور ماورایی، نهتنها کمکی به حل مسئله نمیکند، بلکه به مرور باعث گسترش اضطراب، توهم و اختلال در تشخیص واقعیت میشود. دین با اینکه حقیقت سحر را تأیید کرده، اما اجازه نداده این موضوع به ابزار هراس یا توجیه مشکلات روزمره تبدیل شود.
راهکار حقیقی در برابر سحر و طلسم، همان توکل مطلق و اتکا به خداوند متعال است؛ زیرا این ذات اقدس الهی است که خیر و شر را به عنوان سنتی برای آزمون بشر جاری میکند.
آیت الله سیستانی از مراجع تقلید؛ به سوالی درباره جادو و جادوگری پاسخ گفتند.
سحر، جادو و طلسم از گناهان بزرگ است. دعانویسی و سحر و طلسمی که امروزه از سوی دعانویسان ترویج میشود بیشتر کلاهبرداری و روشی برای درآمد و فریب مردم است.
با وجود پیشرفتهای علمی و دسترسی گسترده به اطلاعات، بازار داغ رمالی و طلسمنویسی نهتنها فروکش نکرده، بلکه با موجی تازه در فضای مجازی شعلهور شده است؛ سودجویان حالا تا عمق خاک قبرستانها پیش رفتهاند و خرافه را به حریم مردگان نیز کشاندهاند.