جلال آل احمد در «خسی در میقات» با انتقاد از فضای عید قربان در حج و شیوه قربانی کردن حیوانات از بدویت موتوریزه نام میبرد، در عین حال او پیشنهادی دارد برای استفاده بهینه از گوشت قربانیان و خروج از وضعیتی که وی در سال ۴۳ شاهد آن بود.
یکی از مهمترین کتابهای جلال سفرنامه اوست که با عنوان «خسی در میقات» منتشر شده و فصل جدیدی در سفرنامهنویسی پس از خود بوده است، اما نکته جالب توجه این سفر، نامهای است که او به امام خمینی مینویسد و سالها بعد ساواک آن را از منزل امام کشف میکند.
جلال «روحانیت» را عامل نجات ایران از سلطه بیگانگان میدانست.
جلال آل احمد، یکی از چهرههای شاخص ادبی و روشنفکری ایران، در طول زندگی خود با پرسشهای دینی بسیاری دست و پنجه نرم کرد. این کشمکش درونی، که ریشه در تربیت دینی و تحولات فکری او داشت، به طور بارزی در آثارش نمود یافته است.