در دنیایی که هم بی‌رحم است و هم زیبا، نه خوش‌بینی به کار می‌آید، نه بدبینی

مبلغ/ دنیا پُر از رنج است، رنج‌هایی گریزناپذیر و مهلک. بارزترینشان هم کهولت و مرگ است، ولی در عین‌حال، زندگی به همان میزان و به‌شکل انکارناپذیری با زیبایی، شگفتی و فرصت‌هایی برای عشق و مهربانی پر شده است. ما باید فعالانه هر دوی این واقعیت‌ها را بپذیریم. اگر صداقت دربارۀ امور به شادی ساده‌لوحانه یا کودکانه پایان می‌دهد، درعوض، چیزی بالغ‌تر را به ارمغان می‌آورد. قدردانی از موهبت‌هایی که در طول عمر نصیبمان شده است.