نعمت الهی در قرآن، نشانهٔ رحمت و نجات است، نه ابزار امتیاز قومی. نعمت حقیقی بنیاسرائیل آن بود که از بردگی نجات یافتند و به توحید راه یافتند؛ اما در منطق شهرکسازی، «نعمت» به معنای مالکیت بر سرزمین تفسیر میشود، و این دگرگونی معنایی، نقطهٔ آغاز تحریف است.
حجتالاسلام میرجلیلی با اشاره به مفهوم دیاسپورا در عهد عتیق و تیه در قرآن گفت: دیاسپورا بهمثابه تیه تمدنی؛ جلوهای از ویژهگرایی الهیاتی است و تحلیل تطبیقی نشان میدهد که «تیه» در قرآن نوعی مجازات موقت و هشدار قاطع برای قوم بنیاسرائیل است، در حالی که «دیاسپورا» در سنت یهودی، تجربهای پیچیدهتر و هویتساز است؛ هر دو مفهوم در چارچوب الهیات عهد معنا پیدا میکنند که رابطه خاص میان خدا و قوم خاص را در طرد و بازگشت بازتاب میدهد.