حجتالاسلام والمسلمین انصاریان با اشاره به ماجرای ورود حضرت سلیمان(ع) به سرزمین مورچگان، به نکتهای عمیق و کمتر گفتهشده پرداخت و گفت: ترس رئیس مورچهها نه از لهشدن، بلکه از غفلت مورچگان در برابر عظمت لشکر سلیمان بود؛ غفلتی که میتوانست آنها را حتی برای لحظهای از یاد خدا دور کند.
حضرت سلیمان(ع) با بهرهگیری از نیروی باد توانست مسیرهای طولانی را در زمان کوتاه طی کند، پدیدهای که در برخی منابع تاریخی با روایت قالیچه مورد اشاره قرار گرفته است.
تسخیر بادها، به عنوان یک مرکب راهوار، چنان که می فرماید: (ما باد را مسخر او ساختیم تا مطابق فرمانش، به نرمی حرکت کند، و به هر جا او اراده نماید برود)؛ «فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّیحَ تَجْرِی بِأَمْرِهِ رُخاءً حَیْثُ أَصابَ».
یکی از اقدامات مهم در دوران حکومت حضرت داوود و سلیمان(ع)، دستور الهی برای ساخت معبدی عظیم به نام “هیکل سلیمان” یا “هیکل مقدس” بود.
در کتاب مقدس یهودیان (تَنَخ)، به جنبه پادشاهی افرادی مثل ابراهیم و سلیمان، بیشتر تأکید دارد. اما تلمود با تعمیم معنای نبوت، همه آنها را نبی میداند.