روزی رسول خدا«ص» در مکه بر روی سنگی نشسته بود که مشرکین به آزارش کمر بستند و بچهدان شتری را بر سرش انداختند، بدان قصد که آسیبی به جان پیامبر وارد سازند. حضرت به حالت غمگین به خانه آمد و ناگزیر ماجرا را برای ابوطالب باز گفت. حمزه و ابوطالب شمشیر به دست به کنار خانه کعبه آمدند و حمزه همان بچهدان شتر را بر سر یکیک مشرکان کشید و آنان از شدت هراس جرئت مقاومت و عکسالعمل نداشتند.
جناب حمزه، اولین شهید بزرگ در میان مهاجرین در نبرد احد است و از سوی پیامبر(ص) بهعنوان «سید الشهداء» یاد شد، لقبی که جایگاه بلند او را در پیشگاه الهی نشان میدهد.