طاهره بهرامی، پژوهشگر فلسفه و عرفان معتقد است؛ نظام فکری و فلسفی ایرانی از فردوسی آغاز میشود و در عطار، مولوی و حافظ به اوج میرسد؛ به دیدگاه او شناخت عرفان ایرانی نیازمند پیوند دوباره ادیب و فیلسوف است و تا زمانی که این ارتباط برقرار نشود، تحقیقات ما فقط در سطح شعر میچرخند و به گوهر اندیشه که در پسِ زبان نمادین و ساختار روایی این متون نهفته است، راه پیدا نمیکنند.
مبلغ/ واقعیت این است که در نبود حکمای همهفنحریفی همانند صدرالمتالهین که مجهز به همه دانشهای حضوری و حصولی بودند، افرادی در جامعه جدید ایران در صد سال اخیر پیدا شدهاند که مردم آنها را اگر نه «حکیم» که «ملا» یا «علامه» میخوانند. دانشمندانی که آنان را میتوان یادگارهایی از حکمت ایرانی در دوره جدید تاریخ ایرانی دانست و علامه محمدتقی جعفری یکی از آنان است.
مبلغ/ جناب صدرالمتالهین واقعا یک هنر اعجابانگیزی را با عنوان اسفار اربعه ایجاد کرد و سفر من خلق الی الحق بالحق و سفر من الحق الی الحق بالحق و سفر من الحق الی الخلق بالحق و سفر من الخلق الی الخلق بالحق تا ابد رفت.
مبلغ/ محمدرضا قائمینیک بیان کرد: در حکمت متعالیه بحثهای علمالنفس را با توضیحات مبسوطی داریم، اما در قلمرو طبیعیات و اجتماعیات این مباحث با این مبنا استمرار پیدا نکرده است؛ لذا در دو قلمرو اجتماعیات و طبیعیات دست ما خالی است و اینها قلمروهایی است که در جهان غرب پیرامون آن بحثهای متعددی انجام شده است. این دو قلمرو در سنت اسلامی به شدت نحیف است و به همین دلیل است که نمیتوانیم به نظام یا سامانه علم برسیم.
مبلغ/ کتاب «سیاست الهیه در حکمت متعالیه» نوشته مرتضی جوادی آملی به همت انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در ۷۲۰ صفحه چاپ و منتشر شد.