در تبیین حدیث حضرت زهرا(س)هر کس عبادت خود را با خلوص کامل و صرفاً برای خداوند انجام دهد، خداوند در مقابل، بهترین تقدیر و مصلحت را برای او رقم خواهد زد. این خلوص به معنای انجام اعمال تنها با نیت الهی و به دور از هرگونه شائبه ریا یا انگیزههای مادی است. در نتیجه این بندگی خالصانه، خداوند که به تمام ابعاد وجودی انسان و خیر و شر او آگاه است، بر اساس حکمت بیانتهای خود، آن چیزی را که واقعاً به صلاح و سعادت حقیقی بنده در دنیا و آخرت منجر میشود، برای او فراهم میآورد. این مصلحتبینی الهی فراتر از خواستههای ظاهری و محدود بنده است و تضمینکننده نهایی خیر و برکت برای او خواهد بود.