قرآن کریم، رزق همه موجودات را بر عهده خداوند میداند، اما در تاریخ عالمان دین، کسانی بودهاند که این باور را به زیباترین شکل زندگی کردند؛ از جمله آیتالله سید محمدکاظم یزدی که با توکل کامل، از بیتالمال حتی برای نزدیکترین خویشان خود استفاده نکرد.
حتی وقتی حقوق ماهانه از کارفرما یا کمک والدین دریافت میکنیم، حقیقت این است که روزی واقعی در دستان خداست. انسانها تنها واسطههایی هستند که فیض رزق الهی را به ما میرسانند؛ نگاهی که هم آرامش میدهد و هم تلاش و مسئولیتپذیری را معنا میکند.
تک تک افراد جامعه و دولتها باید نسبت به درآمد حلال و پاک حساسیت داشته باشند. دولتها اگر سفره مردم را آلوده به ربا و در آمدهای نامشروع نکنند، جامعه از لحاظ فرهنگی رشد میکند؛ چرا که بین رشد فرهنگی جامعه با اقتصاد حلال رابطه مستقیمی وجود دارد.
در اسلام مسجد به عنوان مهم ترین پایگاه برای برپایی نماز، عبادت خداوند، اقامه ذکر الهی و اجتماع مسلمانان به حساب می آید. مسجد علاوه بر کارکردهای عبادی و تبلیغی، دارای کارکردهای اجتماعی دیگری است. یکی از کارکردهای اجتماعی متصور برای مسجد، کارکردهای اقتصادی است.
از نگاه توحید، همهچیز به دست خداست؛ اما در زندگی روزمره، انگار این انسانها هستند که روزی یکدیگر را تعیین میکنند: کارگر به کارفرما وابسته است، کارمند به دولت و فرزند به والدین. پس حقیقت ماجرا چیست؟ نگاه درست و عمیق به این موضوع کدام است؟
در میان تعلیمات مرحوم آیت الله العظمی سید علی قاضی به مواردی برمی خوریم که گویای احاطه بسیار ایشان بر آیات و روایات و نیز تعبد آن حکیم فرزانه و تمسک شدید آن عارف یگانه به ریسمان محکم قرآن و عترت می باشد.
انفاق کنید و بار از دوش مردم بردارید؛ صدقه رزق را زیاد میکند و کار نیک برکت میآورد. مانند روایت فرزند امام صادق(ع) که با صدقه چهل دینار، ظرف ده روز وضعش دگرگون شد. کلید حل مشکلات، اعمال مشروع و الهی است، نه راههای باطل یا جادو.
بشر همواره در سختیها به منبعی متعالی روی آورده و خداوند این ارتباط را از طریق پیامبران برقرار کرده است. این فرستادگان الهی، پلهایی بین انسان و خدا هستند که میتوان با توسل به جایگاهشان، یاری طلبید.
نماز شب، یکی از نمازهای مستحبی بسیار با فضیلت در دین اسلام است. این نماز فرصتی است برای نزدیکی و خلوت با خداوند، طلب آمرزش و برآورده شدن حاجات.
خداوند برای دستیابی به وسعت روزی حلال، دو دسته عوامل مادی و معنوی را تأثیرگذار دانسته است که هیچیک از عوامل جایگزین دیگری نمیشود.
وقتی درس آخوند خراسانی میرفتم، رفقا اصرار داشتند که نوشتههایت را به آخوند نشان بده. من میگفتم: «کسی نوشتههایش را نشان می هد که یا پول بخواهد و یا اجازه و من طالب هیچ یک نیستم». چرا که اگر روزیِ من به دست آخوند باشد، او بر خودش لازم میداند که به دستم برساند.
اولاً آیا این روایت درست است؟ ثانیاً چگونه میشود که طلاق باعث زیاد شدن رزق میشود؟ اگر مردم در زمان حاضر این روایت را بفهمند بهانهای به دست میآورند برای طلاق دادن همسر خود!!
ازدواج و تلاش برای آن برکت و وسعت مالی در رزق افراد را ایجاد میکند، افزون بر آیات و روایات فراوان،تجربه عمومی جامعه مومنان نیز این اصل را اثبات و تقویت میکند.
در باب «رزق و روزی»، آیات و روایات متعددی وارد شده است که بر هر فردی رجوع به آنان لازم است؛ چرا که این تعالیم، نگاه افراد به کسب و کار و تلاش برای کسب درآمد و رسیدن به داشته های دنیوی را تغییر داده و با تعادل مواجه می کنند.
صاحب تفسیر مشکاه گفت: تأمین روزی موجودات وعده قطعی خداوند است و پیامبر اکرم(ص) در حجهالوداع به این نکته اشاره کرده و فرموده است که هیچکس نمیمیرد تا اینکه رزق و روزیاش را بهطور کامل دریافت کند.
پیامبر اکرم (ص) فرمودند: “هر که بر من صلوات فرستد، خداوند درهای رزق را بر او میگشاید.” ذکر صلوات: “اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم” را زیاد تکرار کنید.
آیت الله کشمیری(ره) در کتاب “روح ریحان” توصیه میکنند که اگر ۱۱۰ مرتبه سوره علقادیت را در روز بخوانیم، میتوانیم از روزی حلال و فراوان برخوردار شویم.
ما معتقدیم که خداوند روزیرسان است؛ اما بهرهمندی انسانها در بیشتر موارد، معلول کار و تلاش و شرایط فردی و محیطی خود آنها است.
امام صادق علیه السلام راهکارهایی برای افزایش روزی و طول عمر بیان فرموده اند.
یک کاسب در ناراستی، یک کارمند ادارهای که از کار خود میزند، کارمند شرکتی که فاکتورسازی میکند و یا حتی نماینده مجلسی که با لابیگری و صد تا حقه و نیرنگ درآمدش را افزایش میدهد دچار خوردن مال حرام می شود، مالی که آثار منفی هم در جنبه معنوی و هم ظاهری دارد.
یکی از مواردی که در آخرالزمان انسانها گرفتار آن هستند، رزق و روزی تنگ و سخت است.
مبلغ/ واقعیت این است که قسمت مهمّی از روزی با تلاش انسان بدست میآید؛ ولی بخش دیگری از روزی ها، روزی های ناخواسته است که به سراغ انسان می آید و کاری با تلاش انسان ندارد و اگر به سراغش نرویم او به سراغمان خواهد آمد.