پدر باید رفیق اول فرزندش باشد. وای به حال پدری که رفیق دوم فرزندش است. میدانی چکار میکند این بچه؟ هر چه از بابایش بشنود میرود با رفیق اولش مطرح میکند. اگر او تایید کرد، قبول میکند؛ وگرنه قبول نمی کند.
دوست واقعی باید هم عاقل باشد و هم با تقوا؛ زیرا بیتقوایی انسان را به گناه میکشاند و بیعقلی با نیت خیر نیز زیان میآفریند. تنها در پرتو عقل میتوان راه درست را شناخت و با تقوا آن را بهدرستی پیمود.