در حکمت ۴۲ نهج البلاغه، امام علی (ع) به نقش بیماری در کاهش گناهان، اهمیت عمل صالح و نیت درست در رسیدن به بهشت اشاره میکنند. ایشان تاکید دارند که بیماری پاداشی ندارد، اما میتواند فرصتی برای پاکسازی روح باشد.