عشق زمانی ارزشمند است که با عقل و ایمان بهسوی خدا هدایت شود، نه از امیال نفسانی و وابستگیهای ناقص برخیزد. از منظر اسلام، نفسِ پیدایش عشق امری مذموم نیست، بلکه معیار قضاوت، منشأ عشق و رفتاری است که بر اساس آن شکل میگیرد.
مبلغ / یک پژوهشگر فقه هنر میگوید ایرانیان در گذشته نطام جامعی بین هنر، فقه و عرفان برقرار کرده بودند که الآن هم راهکار حل برخی تضادها بین فقه و هنرهایی مانند موسیقی و سینماست.
مبلغ / علی موحد عطار میگوید موعود در برخی از ادیان یک موجود متشخص است و نمیتواند با حضرت مهدی(عج) منطبق باشد ولی موعودهای غیر متعینی مانند کلکی در آیین هندو، سوشینت در آیین زرتشتی، میتریه در آیین بودا و ماشیح در آیین یهود که چندان متعین نیستند، به لحاظ منطقی کاملا میتوانند همان امام زمان شیعه باشند.
مبلغ/ قرآنپژوه مقیم اسکاتلند گفت: یک نظریه درباره ماهیت وحی این است که پیامبر(ص) فقط یک پستچی نبوده بلکه نفس پیامبر(ص) بر روی آن تاثیر گذاشته است، یعنی حقیقتی بر نفس پیامبر نازل شده است و کلمات وحی تحت تاثیر نفس او و میعادگاه پیامبر با امر متعالی بوده است؛ بنابراین کلمات این طور نبوده است که حضرت محمد(ص)، حقیقتی به دلشان بیاید و بعدا بنشینند و بگویند من چگونه سر فرصت آن را به جمله و آیه تبدیل کنم؛ خود کلمات هم با کنترل خداوند بر لسان ایشان جاری شده است.