سوره «هلأتى» فقط داستان بخشیدن چند قرص نان نیست؛ روایت تربیت اجتماعی و معنوی است که از خانه فاطمه زهرا(س) آغاز شده و تا امروز امتداد یافته است. در این سوره، ایثار در اوج نیاز، پیوند عبادت با مسئولیت اجتماعی و حضور فعال زن در ساخت اخلاق جمعی، تصویری از شخصیتی میسازد که فراتر از تاریخ ایستاده است.
خداوند در سوره انسان (دهر) به سیره اهل بیت (ع) در اطعام و افطاری دادن اشاره میکند و میفرماید: آنها برای خوشنودی خدا از غذای خودشان به مسکین و یتیم و اسیر میدادند تا این گروه از جامعه از نعمتهای خدا بهرهمند شوند.