سوره حمد، که با نام فاتحه الکتاب نیز شناخته میشود، نه تنها نخستین سوره قرآن کریم به شمار میآید، بلکه به عنوان کلیدی برای درک و فهم عمیقتر این کتاب آسمانی است. این سوره که به زیبایی با حمد و ستایش خداوند آغاز میشود، در برگیرنده مفاهیمی عمیق و اساسی است. سوره حمد نه تنها بیانگر شکوه و عظمت خداوند است، بلکه دربردارنده دعا و تمنای هدایت و راهنمایی برای هر انسان برای یافتن مسیر حق و راستین در زندگیاش میباشد.
در روایتی تاریخی و الهامبخش آمده است که قیصر روم در نامهای به یکی از خلفای بنیعباس راز شگفتانگیز سوره حمد را نوشتهاند.
سوره حمد، سرآغاز کتاب آسمانی قرآن کریم است که بلکه با نامهای گوناگونی چون “فاتحه الکتاب”، “امّ الکتاب” و “شفاء” شناخته میشود. این سوره گنجینهای از معارف الهی و کلید استجابت دعا به شمار میرود و در فضیلت آن روایات بسیاری از پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار (ع) نقل شده است که بر اهمیت تلاوت، تدبر و عمل به مضامین آن تأکید دارند.
موزه قرآن مکه یکی از شاخصترین آثار هنری خود شامل تابلویی معرق و میناکاریشده از سوره حمد و نخستین آیات سوره بقره را در این موزه به نمایش گذاشته است.
در جزء نخست قرآن، خداوند آرام و بیواسطه با بندگانش سخن میگوید؛ سخنی پر از محبت، هشدار و یادآوری برای دلهایی که میخواهند در راه بمانند.
لحظه فرخنده تحویل سال ۱۴۰۴ هجری خورشیدی به وقت رسمی ایران، ساعت ۱۲ و ۳۱ دقیقه و ۳۰ ثانیه ظهر روز پنجشنبه ۳۰ اسفند ۱۴۰۳ هجری خورشیدی است.
چرا ما شیعیان پس از سورۀ حمد ” الحمد لله رب العالمین” می گوییم (فلسفهاش چیست؟) و چرا می گوییم اگر به جای آن ” آمین” بگوییم، نماز باطل است؟