آیتالله خوانساری توصیه داشت بر نماز اول وقت و قرائت سوره مؤمنون در روز جمعه مداومت کنید تا عاقبت به خیر شوید.
در آیات پایانی سوره مؤمنون، خداوند پرده از پایان کار کسانی برمیدارد که عمرشان را با تکبر، استهزا و ستم گذراندند، آنها اعتراف میکنند اشتباه کردهاند، اما پشیمانی در آن روز نه دردی را درمان میکند و نه دری را میگشاید، زیرا فرصت بازگشت تمام شده است.
در آیات پایانی سوره مؤمنون، قرآن پرده از رفتار عجیب مستکبران برمیدارد؛ دشمنانی که هشدار الهی را جدی نمیگیرند و از سر غرور، عذاب را شوخی میگیرند. این آیات نشان میدهد همان لحظه که آنان با تکذیب و تمسخر پیش میروند، زمان مجازات آرام و بیصدا نزدیک میشود و غافلان دیر میفهمند که فرصت بازگشت مدتهاست پایان یافته است.
آیات ۸۴ تا ۸۹ سوره مؤمنون قدرتطلبانی را به چالش میکشد که چنان دچار غرور شدهاند که گویی نقش خدا را برای خود قائلاند. قرآن با پرسشهای پیدرپی، ضعف این قدرتهای پوشالی را برملا میکند و نوید میدهد که عقوبت چنین طاغوتهایی دیر نخواهد بود.
در سوره مؤمنون، قرآن پرده از الگویی برمیدارد که صاحبان قدرت برای توجیه رفتارهای خود به آن پناه میبرند، الگویی که با انکار حسابرسی و نفی پیامدهای ظلم، راه را برای جنایت هموار میکند. همین منطق توجیهگر که بنیاسرائیل را به سقوط کشاند، امروز نیز در رفتار جریانهای اشغالگر دیده میشود.
آیه ۱۸ سوره مؤمنون با یادآوری نزول حسابشده آب نشان میدهد که جهان زیر تدبیر الهی است، نه محصول اراده قدرتهای زمینی. همان انکاری که مشرکان داشتند، امروز نیز در رفتار قدرتهایی دیده میشود که خود را مالک طبیعت و تاریخ میپندارند، نقطه آغاز دشمنی با حقیقت، همین نادیدن نشانههای روشن است.
در آغاز سوره مؤمنون از مهارتی حرف زده میشود که آرامش را از بیرون نمیگیرد، از درون میسازد؛ همان حضور و تمرکزی که اگر در زندگیمان جاری بود، اینهمه آشفتگی، اضطراب و گرفتاری مجال ریشه گرفتن پیدا نمیکرد.