برخی از کسانی که نسبت به قرآن آشنایی ندارند و یا اینکه عامدانه میخواهند در کلام خداوند ایجاد تردید کنند اینگونه میگویند که برخی از آیات قرآن با یکدیگر در تضاد و اختلاف است، در صورتی که با مطالعه جوانب آیات و دقت در آیات دیگر جواب این شبهات به آسانی قابل برطرف شدن است.
وقتی آب شیرین رودخانه به دل آب شور دریا میریزد، مرزی نادیدنی شکل میگیرد؛ مرزی که نه دیوار است و نه سد، اما نظم طبیعت را حفظ میکند. قرآن این صحنه را چگونه توصیف کرده است؟
مفهوم زوجیت در قرآن فراتر از جنسیت است و هر دو پدیده با رابطه تشابه، تقارن، تضاد را در برمیگیرد اندیشه در قانون زوجیت انسان را به سوی درک یگانگی خالق هدایت میکند.
در آیات متعددی قرآن به کرویبودن زمین اشاره شده است؛همچنین روبهقبله ایستادن در نماز، با مسطحبودن زمین ملازمهای ندارد و با کرویبودن زمین نیز سازگار است.
آیات قرآن بر اساس نظریه زمینمرکزی بنا نشده است؛ بنابراین در موارد متعددی با آن مخالفت کرده است؛ برای نمونه، قرآن زمین را متحرک میداند، نه ثابت.
رجم شیاطین توسط شهابسنگ نه خلاف عقل است و نه با علم منافات دارد؛ زیرا: طبق قرآن، جنیان مادی هستند و ازاینرو، امکان برخورد فیزیکی شهابسنگ با آنها وجود دارد.
قرآن کتاب هدایت است نه کتاب علم جانورشناسی تا در مقام ارائه طبقهبندی علمی جامع باشد. چنانکه هدف قرآن، نمایش قدرت و حکمت خالق از طریق تنوع آفرینش اوست.
آموزه های قرآن جاودانه و جهانی هستند؛ امّا دعوت جهانی پيامبر(ص) مرحله به مرحله بوده است. ایشان در مرحله اول مأمور به دعوت فامیل خود و در مرحله بعد مأمور به دعوت عرب و در مرحله بعد مأمور به دعوت از عموم بشر بود.
خداوند در قرآن به زنبورها فرمان داده از «ثمرات» تغذیه کنند. ثمره در زبان عربی فقط به معنای میوه نیست بلکه به حاصل، فرآورده و نتیجه هر چیزی ثمره گفته میشود.
اختلاف مفسران نشاندهنده وجود اختلاف در خود قرآن نیست، بلکه اختلاف مفسران عمدتاً ریشه در دو عامل اصلی دارد: اخود مفسران و ماهیت متن و زبان.
اولاً هر سخن زیبایی لزوماً درست، خردمندانه و حکیمانه نیست و نباید فریب ظاهر را خورد؛ ثانیاً بسیاری از حکمتها با بیانی دیگر در قرآن نیز مطرح شدهاند.
احکام اختصاصی پیامبر(ص) هرچند ویژۀ ایشان است و در درون همین احکام مناطات و ملاکاتی نهفته است که توجه به آنها در استنباط احکام مؤثّر است.
با بررسی آیه ۲۹ سوره بقره و آیه ۳۰ سوره نازعات، مشخص میشود که که هر آیه به جنبهای خاص از آفرینش اشاره دارد و هیچگونه تعارضی بین محتوای آنها وجود ندارد.