در دنیایی که انسان در میان انبوه داراییها و اشیاء غرق شده، مفهوم واقعی شکرگزاری اغلب نادیده گرفته میشود. محمد کرمینیا در این یادداشت نشان میدهد شکر، فراتر از ارزش مادی نعمت، نه تنها زندگی را متحول میکند، بلکه پلی است برای رهایی روح و دستیابی به معنای حقیقی هستی، همان نکتهای که از منظر امام هادی (ع) اهمیت فوقالعادهای دارد.
دنیا صحنهای از نیش و نوش است؛ هر بلا و نعمتی که سر راه ماست، فرصتی برای درس گرفتن و نزدیکتر شدن به رستگاری است. قرآن راه عبور از این آزمونها را روشن میکند.
باید هرگاه لطف خدا را در پوشاندن عیبهای خود دیدیم، بهجای خوشدل شدنِ بیجا، به خود آییم و با شرمندگی زمزمه کنیم: «خدایا؛ شکر که رسوایم نکردی، کمکم کن تا اصلاح شوم.»
در قرآن کریم آمده است هرگز نمیتوانید نعمتهای خدا را برشمارید. حالا باید پرسید ما چقدر قدردان و شکرگزار نعمتهای الهی هستیم.
دعای شکرگزاری معروف حضرت علی(ع) و حضرت سلیمان نبی(ع) از زیباترین اذکار الهی است که با خواندنش درهای رزق، آرامش و برکت به روی انسان گشوده میشود.
مرحوم استاد فاطمی نیا در گفتاری به بیان تفاوت میان عجب و شکرگزاری پرداخته است.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیت الله جوادی آملی در بخشی از تفسیر آیه ۱۵۱ بقره « فاذکرونى اذکرکم و اشکروا لى و لا تکفرون » در بیان تفاوت شکر و مدح و حمد می گوید: بین شکر و مدح و حمد معمولاً فرقهایی در کتابهای ادبی از نظر مورد و مصداق ذکر […]
سخنران حرم مطهر بانوی کرامت گفت: انسانها در میان انبوه نعمتها زندگی میکنند اما به جای شکرگزاری، گرفتار ناشکری، گلایه و مقایسهاند.
ازجمله اموری که قرآن بهمثابه کتاب هدایت و راهنمایی بشر باید به ما یاد بدهد شیوه بندگی خدا، آداب پرستش او و روش کمک خواستن از اوست.
امام علی (ع) در حکمت ۶۸ نهج البلاغه، عفت را مایه آبرومندی و سربلندی فقیر دانسته و شکرگزاری را زیور و مایه فزونی نعمت برای ثروتمند معرفی میکند.
امام سجاد(ع) در دعای ۴۴ صحیفه میفرمایند: «الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِی هَدَانَا لِحَمْدِهِ، وَ جَعَلَنَا مِنْ أَهْلِهِ لِنَکُونَ لِإِحْسَانِهِ مِنَ الشَّاکِرِینَ؛ ستایش ویژه خداست که ما را به سپاسگزاریاش هدایت فرمود و ما را درخور سپاس قرار داد»؛ بنابراین جبران احسان خدا شکرگزاری است.
در زندگی، نعمتها همیشه در قالب راحتی و رفاه ظاهر نمیشوند. گاهی سختیها و ناملایمات، بستر شناخت نعمتهای پنهان و نشانهای از توجه خداوند به انساناند. شکر واقعی یعنی دیدن همین خوبیهای پنهان در دل لحظههای دشوار.
امام علی (ع) در حکمت سیزدهم نهج البلاغه، با بیانی رسا، شکرگزاری را کلید تداوم نعمتها میداند. غفلت از این اصل مهم، میتواند سرآغاز زوال و نابودی نعمتهای الهی باشد.