شیخ جنید بغدادی، عارف نامدار، در ملاقات با بهلول دریافت که تمام آداب ظاهری او برای خوردن و سخن گفتن و خوابیدن، بدون توجه به "اصل" کار، بیفایده است. وقتی شیخ به نادانی خود اعتراف کرد، بهلول حقیقت را به او آموخت: لقمه حلال، نیت خالص و دل پاک از هر آدابی واجبتر است.
مقاومت شیخ بهلول در برابر تمامی سختیها و فشارهای زندان افغانستان، از او چهره ای خاص ساخت، این سی سال اسارت، نمادی از استقامت شیخ قیام گوهرشاد در راه مبارزه با رضاشاه بود.