یکی از مهمترین ابزارهایی که مؤمنان و رهروان راه حق به آن نیازمندند و خداوند آن را در اختیار این جبهه نهاده، «دعا» است. دعا ریسمانی است از سوی خداوند برای آنان که میخواهند در مسیر حق گام بردارند؛ وسیلهای برای تقرب و درخواست یاری از اوست.
در روایت داریم اگر کسی کاری انجام بدهد نود ونه درصدش برای خدا باشد و در یک درصدش کس دیگری شریک باشد خداوند میفرماید: من خوب شریکی هستم اگر نود ونه سهم مال من باشد یک درصد مال دیگری، من همۀ سهم خودم را به شریکم میبخشم. من فقط عمل صد در صد خالص را قبول میکنم. کنار من نباید شریک بیاورید.
در روایتی زیبا از حضرت موسی علیهالسلام، آن حضرت با مثالی از چوپانی و بزغالهای گمشده، به جوانی میآموزد که عبادت سودی برای خدا ندارد، بلکه سپری است برای نجات انسان از وسوسه شیطان.
خداوند غنی و بی نیاز از همه چیز است، چون غیر از خدا هر چه موجود است ، همه مخلوق خدا است و نیازمند به او. قرآن میفرماید : ای مردم! شما همگی نیازمند به خدایید. تنها خداوند است که بی نیاز و شایسته هر گونه حمد و ستایش است.
در سکوت و تاریکی شب، هنگامی که بیشتر مردم در خواب آسودهاند، گروهی رازآلود با معبود خود خلوت میکنند. اما چه نیرویی این بندگان خالص را از بستر نرم جدا کرده و به نیایش وا میدارد؟
سوره نحل با زبانی صریح به انسانها یادآوری میکند که تنها خداوند شایسته عبادت است. این آیات بر توحید تأکید کرده و بیان میکنند که همه نعمتها از جانب خداست، اما برخی از مردم با کفران نعمت، برای او شریک قائل میشوند.
راز و نیاز و گریه های شبانه مرحوم آیت الله محمد اشرفی مازندرانی از ترس مقام ربوبی به حدی بود که در برخی تراجم او را از «بکایین» و زیادگریه کنندگان از خوف الهی شمردهاند.
آیتالله عبدالکریم عابدینی در جلسه اخلاق گفت:در بیان دیگری از امیرالمؤمنین(ع) آمده است که شرک چهار شعبه دارد، این حدیث بسیار طولانی است اما حضرت در بیان شعبه چهارم شرک میفرمایند این شعبه شرکی است که بهصورت ریا در زندگی ما وجود دارد، سپس حضرت به آیه ۱۱۰ سوره کهف اشاره کردند.