سنگها را از سینهی کوه جدا کردند، دانهدانه، با دستهایی که به وضو آغشته بود. خاک را نرم کردند تا دیواری قد بکشد که قرار بود قبلهی دعاهایشان شود. مسجد حضرت علی بن ابیطالب (علیهالسّلام) گلدامچه، تبلور ارادت بود و ارثی از ایمان.
در قرآن تصریح شده است که آسمانها و زمین بر انسانهای بیایمان و کافر گریه نکردند؛ براساس مفهوم مخالف در علم اصول فقه از این آیه نتیجه میگیریم که همه موجودات بر مصائب امام حسین(ع) میگریند.
آیتالله قاضی در وصیتنامه خود بر اهمیت مداومت بر عزاداری و زیارت امام حسین (ع) تأکید کرده و این اعمال را موجب گشایش امور میدانند، حتی با حضور اندک افراد در روضههای هفتگی.
عمارت بزرگی که گنجایش چندین هزار نفر را دارد برای نمایش تعزیه بنا شده که تمام خصوصیات یک تئاتر جدید را داراست ولی صحنه نمایش آن به جای آنکه در جلو ساختمان باشد، به صورت یک سکوی بلند در وسط قرار گرفته.