عشق به وطن و باور به یک مسلک، برخاسته از عواطف والای انسانی است؛ عشقی که برخلاف شهوتهای زودگذر، ریشه در ازخودگذشتگی و ایمان دارد. چنین محبتی روح را تعالی میبخشد و انسان را به مرز فداکاری و فضیلت میرساند.