عصر غیبت، بزرگترین خطر، جهل محض نیست، بلکه فتنههای سازمانیافته و اعتقادی است که توسط نیروهای شیطانی و دشمنان آشکار اهل بیت (ناصبیها) مدیریت میشود.
ملاک اصلی برای تشخیص صحت مدعیان ملاقات با امام زمان(عج) دو معیار اساسی است: اول بررسی محتوای روایت. دوم، بررسی سند و راویان ماجرا.
امام صادق(ع) در روایتی به برخی نسخههای نجات مردم از فتنههای آخرالزمان اشاره میکند.
ملاقات با امام زمان در دوران حضور و غیبت صغری بارها رخ داده است؛ اما در دوران غیبت کبری، اختلافنظرهایی میان علما درباره امکان چنین دیدارهایی پدید آمده است.
تأکید بر پیروی از سنتهای روشن، بهویژه در برابر ادعاهای فرقههای انحرافی، موجب میشود تا شیعیان از مسیر صحیح منحرف نشوند؛ فرقههایی که با ادعای داشتن دسترسی به هدایت ویژه یا معرفت خاص، بهدنبال فریب مردم هستند.
پژوهشگر مهدوی گفت: امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه برای ظهور دعا می کنند. این ادعیه مهدوی با هدف ایجاد امید و دعوت به صبر برای مردمی که گرفتار سختی ها بودند و با نیت برطرف شدن سختی های عصر غیبت است.
حجتالاسلام رمضانی گفت: همانگونه که کوفیان امام حسین(ع) را دوست داشتند اما از او احساس بینیازی کردند، باید تأمل کنیم که آیا ما نیز امام زمان(عج) را صرفاً دوست داریم یا او را در زندگی خود لازم میدانیم؟
کارشناس مهدویت گفت: هنگامی که نماز ستون دین و دینداری است، اسرار آن نیز ستون اسرار دین محسوب میشود، بنابراین اگر اسرار نماز روشن شود، راز سایر اعمال نیز روشن خواهد شد.