طاهره بهرامی، پژوهشگر فلسفه و عرفان معتقد است؛ نظام فکری و فلسفی ایرانی از فردوسی آغاز میشود و در عطار، مولوی و حافظ به اوج میرسد؛ به دیدگاه او شناخت عرفان ایرانی نیازمند پیوند دوباره ادیب و فیلسوف است و تا زمانی که این ارتباط برقرار نشود، تحقیقات ما فقط در سطح شعر میچرخند و به گوهر اندیشه که در پسِ زبان نمادین و ساختار روایی این متون نهفته است، راه پیدا نمیکنند.
محمد مرادی در یادداشتهایی به بررسی «شعر عاشورایی» پرداخته، این شعر را از آغازین قدمهای شعر فارسی پیگیری کرده و در پانزدهمین قسمت آن، به شعرهای عاشورایی عطار نیشابوری پرداخته است.
عطار نیشابوری در ظاهر؛ شاعری شوریده و در باطن معناهایی که از لایههای مختلف اشعارش سر بر میآورند، عارفی شیداست که در جستوجوی حقیقت هستی و چیستی آفرینش، به ذات نورانی معشوق جاودانی رسیده است.
نقل است که عطار در دورهای به اجبار به ری آمده و در محدوده بقعه سه خواهران در محل امروزی پارک دانش زندگی کرد. او مدتی بعد از این شهر رفت اما پسرش در همین ری ماند و صاحب اولاد و فرزند شد.
مبلغ/ کتاب «دریای جان» اثر ادیب و ایرانشناس برجسته آلمانی «هلموت ریتر» به همت موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بینالمللی الهدی منتشر شد.