علامه طباطبایی در خانوادهای ریشهدار از سادات علمی تبریز به دنیا آمد؛ خاندانی که دستکم در چهارده نسل، عالمان برجسته دینی و قضات شرعی تربیت کردهاند.
علامه طباطبایی از چهرههای بنیانگذار تفکر فلسفی و تفسیر نوین در ایران معاصر است. آثار ماندگار او مانند تفسیر المیزان و مجموعه بدایه و نهایه، امروز از ارکان آموزشهای حوزوی و دانشگاهی شمرده میشود. روشنکردن تاریخ دقیق رحلت چنین شخصیتی، بخشی از امانتداری در روایت تاریخ اندیشه شیعی است.
قرآن کریم متعرض اسم ذیالقرنین و تاریخ زندگی و ولادت و نسب و سایر مشخصاتش نشده، و البته این شیوه و رسم قرآن کریم در همه موارد است که در هیچ یک از قصص گذشتگان به جزئیات نمیپردازد.
علامه طباطبائی در ۲۵ آبان سال ۱۳۶۰ مصادف با ۱۸ محرم ۱۴۰۲هـق از دنیا رفت.پیکر ایشان فردای آن روز از مسجد امام حسن عسکری تا حرم حضرت معصومه (س)، تشییع شد. آیتالله سید محمدرضا گلپایگانی، از مراجع تقلید شیعه، بر پیکرشان نماز خواند و در حرم حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.
آیت الله جوادی املی بیان داشت: مرحوم علامه طباطبایی می فرمود در حوزه های علمیه اجماع نداریم و لذا می بینیم در حوزه های علمیه نه قرآن ملاک است، نه عقل و نه روایات!
مبلغ/ مرجعیت علمی قرآن در قلمرو قانون گذاری عنوان نوپدیدی در مطالعات قرآنی است و به این معناست که قرآن دارای بالاترین شایستگی های علمی دربیان حقوق انسان و رفع نیاز ها و انتظارات حقوقی به نسبت دیگر منابع بشری می باشد.