بعضی، علم غیب را برای پیامبر و ائمه(ع) اینگونه حل نمودهاند که «علم غیب» یعنی علمی که بر بندگان مخفی است و اطلاع به آن مختص خداست؛ زیرا بر او چیزی مخفی نیست اما بعد از آنکه از جانب حق به پیامبران و اولیای الهی افاضه شد برای آنها غیب نیست.
علم پیامبر از سوی خدا و بر اساس حکمت به ایشان عطا میشود. پیامبر ظرفیت دریافت علم غیب را دارد؛ اما آن علم در زمان خاص و به اقتضای نیاز به او افاضه میشود.