روایتِ ۱۲۰ سالگی امام زمان در آغاز غیبت کبری با وجود ضعف سند احتمالاً نمادِ مدت انتظار یا حکومت ایشان است وشیخ صدوق برای رفع تردید شیعیان کمالالدین را نوشت.
امام زمان عج هم مانند هر کودک دیگری، در طفولیت نیاز به سرپرستی و مراقبت دارد. در مورد سرپرست ایشان بعد از شهادت امام عسکری اقوال مختلفی وجود دارد.
دانشآموخته علوم حوزوی درباره اهمیت کتاب کافی گفت: شیخ کلینی در دوران غیبت صغرای امام زمان(عج) زندگی میکرد و همعصر بودن با این دوران سبب میشود تا اثر این افراد از سایر کسانی که کار تألیفی و روایی انجام دادهاند اعتبار بیشتری پیدا کند؛ زیرا متصل به عصر معصوم(ع) هستند و هرچه به عصر معصوم(ع) نزدیکتر باشیم اعتبار روایات بیشتر است.
شیخ ابوالقاسم حسین بن روح نوبختی در برابر انحرافات و کفرگوییهای شلمغانی، این مرتد مردم فریب، احساس مسئولیت سنگینی مینمود و بدین جهت در مقابل وی، عکسالعمل نشان داد و پندارهای وی را باطل اعلام کرد و چون نتیجهای از این نگرفت، کلاً وی را طرد و شیعیان را از پیروی و نزدیکی وی برحذر داشت. تا این که توقیعی از ناحیه مقدسه بیرون آمد و با صراحت تمام، وی را مورد لعن و نفرین قرار داد.