قرآن کتابی داستانی نیست که به دنبال روایت یک ماجرا با نظم خطی باشد.همچنین یک کتاب علمی هم نیست که انتظار داشته باشیم مطالب آن با دستهبندیهای موضوعی ارائه شوند.
قرآن کریم به داستان تنها به عنوان یک کار هنری نپرداخته و نیز غرضش مانند تاریخ نگاران و قصه پردازان، شرح حال گذشتگان یا سرگرمی و لذت نبوده است، بلکه قصه در قرآن با دیگر شیوه های بیانی آن همگام می شود تا اهداف و خواسته های دینی و تربیتی قرآن را برآورده سازد و البته در این میان، قصه از مهم ترین این شیوه هاست.
یک حافظ و داور ملی قرآن میگوید: بهترین سن برای حفظ قرآن نوجوانی است زیرا در این سن ذهن انسان با بسیاری از مسائل پیچیده درگیر نشده و از توانایی روخوانی و روانخوانی نیز بهرهمند است.
مبلغ/ راوندی در حدیثی از امام سجاد (علیه السلام) روایت کرده که آن حضرت فرمود: «نخستین کسی که پیمانه و ترازو برای مردم ساخت، حضرت شعیب بود، آنان با پیمانه و ترازو سر و کار پیدا کردند ولی پس از مدتی شروع به کم فروشی کردند و همین سبب عذاب الهی گردید.