در سال ۶۲۲ قبل از میلاد، کاهنی در معبد اورشلیم مدعی کشف کتاب شریعت گمشده میشود - پس از سه قرن غیبت کامل. این بازیابی شگفتانگیز، آغاز داستانی پرتناقض است که اصالت تورات امروزی را زیر سؤال میبرد و مسیر گمشدنها و بازیافتهای مشکوک یک کتاب آسمانی را روایت میکند.
در طول بیش از 3000 سال، دو ارابه در مسیر تاریخ حرکت کردهاند: یکی ارابه بنی اسماعیل که به سمت پایان زمان و ظهور منجی بزرگ جهانی در حرکت است و دیگری ارابه بنی اسرائیل که در مسیر دیگری قرار دارد و مذبوحانه سعی در بیرون راندن بنی اسماعیل از مسیر مقدر خداوند متعال می کند..
ماهنامه موعود با انتشار ویژه نامهای به خط سیر تحولات تاریخی و فرهنگی بنی اسرائیل از عصر حضرت نوح (ع) تا حضرت عیسی(ع) پرداخت.
حجت الاسلام میرجلیلی با اشاره به آیه ۱۷ سوره «حج» اظهار کرد: خداوند در این آیه میفرماید: (قطعاً کسانی که ایمان آوردهاند، و یهودیان، و صابئین، و مسیحیان، و مجوس، و مشرکان؛ خداوند در روز قیامت میان آنان داوری خواهد کرد؛ بیتردید خدا بر همه چیز گواه است)؛ این آیه نشان میدهد که در نگاه قرآن، صرف تعلق به یک دین یا گروه خاص، تضمینی برای نجات نیست و همه اقوام و ادیان تحت داوری خداوند در قیامت قرار خواهند گرفت؛ یهودیان نیز مانند دیگران مسئول اعمال خود هستند و در برابر خدا پاسخگو خواهند بود.
استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به ریشههای خشونت و وحشیگری صهیونیستها گفت: ریشه این خشونت، جنایات، تجاوز و کشتار زنان و بچههای بیگناه به آیه ۸۲ سوره مائده برمیگردد.
قوم بنی اسرائیل از همان ساعات نخستی که موسی(ع) آنها را از ظلم و ستم فرعون نجات داد، منحرف شدند و طغیان را آغاز کردند، آنها درحالی به سمت بتپرستی رفتند که دهها معجزه و عنایت خدای یکتا را دیده بودند.
قرآن و منابع اسلامی به چالشها و تعارضاتی که میان پیامبران و گروههای یهودی و مشرکین وجود داشته اشاره میکنند.
کتاب «عرفان و جادوی یهود» نوشته مورین بلوم به همت انتشارات حکمت و عرفان منتشر شد.
کتاب «یهودیان در جهان اسلام» از سوی انتشارات کرگدن به بازار کتاب آمد.
جوزفوس فلاویوس مورخ یهودی، آتشسوزی و تخریب معبد سلیمان را امری کاملا تصادفی میخواند و میگوید شهر به تصرف رومیها درآمد. اما واقعیت این است که معبد سلیمان به دست خود یهودیان تخریب شد.
مبلغ/ یهودیان عصر نزول، قبل از ظهور اسلام درباره رسالت حضرت محمد(ص) اطلاعاتی داشتند و بنابر آیات قرآن، ایشان را همانند پسرانشان می شناختند. قوم یهود در آن زمان افرادی مطلع، باهوش و دانا بودند که قرآن ابن ویژگی ها را با عنوان فضیلت یاد کرده است؛ اما این فضیلت دائمی نیست.